|
Muzeum Dawnych Tortur
W piwnicach Muzeum, na powierzchni około 200 m2 prezentowane są liczne eksponaty związane z dawnym sądownictwem na obszarze ówczesnego Dolnego Śląska i Brandenburgii, a w szczególności w Zielonej Górze. Tortury stosowane były zarówno w śledztwach dotyczących najcięższych przestępstw (np. zabójstwo), w procesach o czary, ale także w przypadkach wykroczeń mniejszej wagi (jak kradzież). W średniowieczu nie istniały placówki więzienne we współczesnym rozumieniu, skazańców przetrzymywano w wieżach, lochach czy piwnicach, obok których znajdowały się izby tortur. Gromadzono tam narzędzia służące do wymuszania zeznań i przyznania się do winy w procesie karnym. Torturowaniu poddawani byli wyłącznie plebejusze, a wyjątkiem, gdy karze takiej podlegała szlachta czy duchowieństwo było przestępstwo polityczne. Do najcenniejszych autentycznych obiektów znajdujących się na wystawie należą wyjątkowe w skali europejskiej, W Zielonej Górze, podobnie jak w innych miastach na Śląsku, urzędował kat, który zajmował się egzekucją Na wystawie ukazano wiele narzędzi (zarówno oryginałów, jak replik) służących do torturowania - m.in. hiszpański osioł, żelazna dziewica (zwana również dziewicą norymberską), kołyska Judasza, rozmaite typy foteli czarownic, kabat, stół do rozciągania, dyby drewniane oraz topory i miecz katowski. Odtworzony fragment lochu, w jakim przebywali skazańcy, wyposażenie izby tortur, narzędzia egzekucyjne i rekonstrukcja procesu czarownic stanowią główną część ekspozycji Muzeum Dawnych Tortur. Ponadto przedstawione są narzędzia do wykonywania kar na honorze (maski i kamienie hańbiące, pręgierz), których używanie można uznać za stosowanie tortur psychicznych.
Ekspozycję zrealizowano przy pomocy finansowej
oraz Województwa Lubuskiego
|
|---|
Muzeum Dawnych Tortur jako stała galeria Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze jest największą w Polsce wystawą ukazującą stosowanie prawa karnego, system wymierzania kar oraz metody tortur w średniowieczu i w czasach nowożytnych. 
udoskonalano tworząc przemyślne urządzenia wykonane w ten sposób, aby zadawały jak najwięcej bólu, ale nie zabijały zbyt szybko. Były to m.in.: "hiszpańskie buty", "hiszpański osioł", "dziewica norymberska", kabat, garota. Egzekucją wyroków zajmował się kat wraz ze swoim pomocnikiem - tzw. hyclem. 
wykonane z piaskowca kamienie hańbiące (znane są tylko trzy tak dobrze zachowane obiekty). Kara noszenia kamieni hańbiących przeznaczona była wyłącznie dla kobiet. Sędzia nakładał ją za plotkarstwo, wszczynanie awantur, oszukiwanie kupujących na straganach czy cudzołóstwo. 
Ponadto do oryginalnych zabytków pochodzących z zielonogórskiego Heimatmuseum należą elementy pręgierza, który znajdował się na zielonogórskim rynku oraz grafiki Roberta Jurgi wykonane specjalnie dla Muzeum z uwzględnieniem dawnej ikonografii. 
wyroków, a za swoje usługi pobierał określone cennikiem opłaty. Na planie Zielonej Góry z 1795 roku wyróżniony jest ogród kata, który znajdował się u zbiegu dzisiejszych ulic Dąbrowskiego i Batorego. 
