Galeria BWA

w piątek 18.01. o godzinie 19:00. 

Inspiracją do fotografowania jest dla mnie zwykła codzienność. Pewne sytuacje, obrazy, ludzie – ci najwięksi jak i ci zupełnie zwyczajni - składają się w mojej głowie jak puzzle po to, by po czasie uaktywnić się na fotografii. Fotografia to przede wszystkim indywidualna praca, z własnym okiem i wyobraźnią. Spotykamy na swojej drodze różnych ludzi, którzy pchają nas w odpowiednią stronę albo mówią, że już jesteśmy w dobrym miejscu, ale dopóki sami nie ruszymy w wybranym przez siebie kierunku, to nie poznamy właściwej drogi. Nie ma recepty na dobre pomysły, tak samo jak nie ma recepty na to, jak realizować dobre fotografie. 

Justyna Andrzejewska (ur. 1986 w Gnieźnie) jest absolwentką Wydziału Grafiki Instytutu Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego i studentką Wyższego Studium Fotografii w Jeleniej Górze, gdzie pod okiem Wojtka Zawadzkiego szkoliła swoje umiejętności widzenia. Z wykształcenia skrzypek - muzyk instrumentalista.

Wystawa czynna do 10.02.2013

Na wystawie zostaną zaprezentowane trzy filmy artystki.

Black (2007) to filmowa fantazja na temat czeluści absolutnej. Nagie ciało artystki podróżuje w nieokreślonej i nieuchwytnej czarnej przestrzeni, ginąc w niej i pojawiając się ponownie. Film jest kombinacją analogowych zdjęć trickowych i animacji komputerowej. Film Ból głowy (2008) to wystudiowana, egzystencjalna choreografia z muzyką Krzysztofa Pendereckiego. Próba ułożenia życia na nowo, co rusz uderzająca w nieco inny ton: groteskowej animacji, surrealistycznej fantasmagorii czy cielesnej gry kojarzącej się z eksperymentami sztuki ciała. W takt muzyki - będącej wariacją wybranych fragmentów utworów Krzysztofa Pendereckiego z lat 60. ubiegłego stulecia - toczy się taneczna pantomima opisująca autodestrukcyjne zapędy ciała i zakończona zdradliwym, bo pozornym tylko happy endem. W warstwie formalnej Ból głowy to drugi, po Black, film Grzeszykowskiej oparty na pomyśle konfrontacji kobiecej sylwetki z czeluścią czerni. Nie jest to zwyczajne, czarne tło, raczej pochłaniające wnętrze czarnej dziury, idealna przestrzeń niebytu. Aneta obsesyjnie powraca do kwestii niewidzialności - wcześniej zniknęła z rodzinnego archiwum zdjęć (Album, 2005), ukryła się pod postacią Cindy Sherman (Untitled Film Stills, 2007) i wygenerowała grupę nieistniejących postaci (Bez tytułu, 2005/2006). Prowadzona przez artystkę rozgrywka z własnym wizerunkiem toczy się w uwodzącej, narcystycznej aurze, ale zarazem ma w sobie metaliczny chłód podstawowej, egzystencjalnej refleksji, ciało jest tu nie więcej niż elastycznym, ale jednorazowym workiem na życie. W Bolimorfii (2008) – w rytmie Bolero, na które artystka nałożyła kompozycję Polimorfia Krzysztofa Pendereckiego, doskonale burzącą i dekonstruującą zmierzanie klasycznego dzieła Maurice'a Ravela ku punktowi kulminacyjnemu – jesteśmy świadkami ciągłej multiplikacji Anet, które z kolei tworzą dekoracyjne, choreograficzne układy, jedna po drugiej. W tym filmie z każdą minutą ciało artystki staje się coraz bardziej maszyną, elementem doskonale działającego mechanizmu zegara, staje się ornamentem, do tego stopnia, że w którymś momencie wyłania się „nowy organizm”, z wieloma Anetami odgrywającymi rolę głowy, rąk, tułowia, nóg.

Aneta Grzeszykowska (ur. 1974) jest polską artystką multimedialną. Ukończyła Wydział Grafiki ASP w Warszawie. W polu jej zainteresowań leżą tożsamość i wizerunek człowieka - zapośredniczone w medium, które z natury rzeczy manipuluje rzeczywistością, a często jest dodatkowo przetworzone. Aneta Grzeszykowska fotografuje, fotografię traktuje jednak instrumentalnie, jako narzędzie realizacji bardziej zaawansowanych ćwiczeń artystyczno-ontologicznych. Artystkę interesuje rola, jaką odgrywa fotografia w tworzeniu i dokumentowaniu tożsamości człowieka. W jej projektach filmowych figura ludzka ma charakter marionetki, podobnie zresztą jak w jej rzeźbach-lalkach. W niektórych swoich projektach, jak chociażby w cyklu portretów nieistniejących ludzi (Untitled, 2006) - Grzeszykowska wykorzystuje możliwości cyfrowej manipulacji obrazem, w innych posługuje się fotografią i filmem w klasyczny sposób, kładąc nacisk na performatywny wymiar działalności artystycznej. Motywy, które obsesyjnie wręcz powracają w twórczości Grzeszykowskiej, to m. in. nieobecność, niewidzialność, znikanie orazkonfrontacja ciała i myśli z niebytem. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach, m. in. Solomon R. Guggenheim Museum w Nowym Jorku, czy kolekcji Goetz w Monachium. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Wystawa realizowana jest we współpracy z Galerią Raster.

Wystawa potrwa do 06.01.2013.

The Indians to audiowizualny projekt australijskiego muzyka Roba Curgenvena, oraz artysty wizualnego Ludomira Franczaka. Całość oparta jest na taśmach video znalezionych w jednym z polskich komisów. Są na nich prywatne nagrania starszej pary niemieckiej, mieszkającej we wschodniej części kraju. Po kupieniu kamery zaznajamiają się oni z jej działaniem filmując swoje mieszkanie, widok z okna, siebie n

a wzajem, telewizor. Kadry są długie i statyczne. Na pierwszy rzut oka obrazy te przypominają fotografie, na które patrzymy przez dłuższy czas. Curgenven i Franczak postanowili zmontować całość wg hollywoodzkich zasad konstruowania scenariuszy filmowych. Narracja pokazana jest na dwóch ekranach, a w akcję filmu wchodzi nagle żywy plan odgrywający niektóre sceny – dodatkowo jeszcze je podkreślając i nadając całości nowego wymiaru. Zarówno dźwięk, jak i obraz tworzone są w trakcie występu.

Robert Curgenven (1974) jest australijskim kompozytorem i muzykiem, mieszkającym w Cornwall. Jego praca obraca się wokół rezonansu produkowanego przez gramofony i własnoręcznie nagrywane płyty, włączając w to również nagrania terenowe z odległych rejonów świata, w których mieszkał. Interesuje go fizyczność dźwięku. Współpracuje z muzykami i artystami wizualnymi grając na najważniejszych festiwalach na świecie (jak Transmediale, Ultrahang, Audiograft, Alice Springs Desert Festival) oraz tworząc instalacje dźwiękowe w galeriach w Australii, Włoszech, Francji, UK, Niemczech i USA.

Ludomir Franczak (1974) jest absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dotychczas pracował w Młodzieżowym Centrum Kultury w Słupsku, gdzie założył Galerię Interdyscyplinarneą. Kurator wielu wystaw, międzynarodowych plenerów artystycznych, twórca i współtwórca projektów interdyscyplinarnych. Dwukrotny stypendysta Bornholms Hojskole w Danii i Fundacji Wyszehradzkiej. Prowadzi Galerię Węglin DDK w Lublinie.

Czas trwania: 35min.

Muzyka: Robert Curgenven

Film, performance: Ludomir Franczak

Found footage: Anonimowa para niemiecka

Rodzaj: Expanded cinema, prezentacja na żywo

Na kolejny pokaz upłynniania Infiltronu jako drogi krzyżowej złożą się dwa filmy.

Pierwszy - Protozwiązki - powstał specjalnie dla tej stacji w wyniku pobytu gościnnego autorów w galerii BWA w Zielonej Górze. Stanowi on element konstruujący sieć historyczną drogi krzyżowej, której wyznacznikiem jest poszukiwanie źródeł - wewnętrzny rytuał infiltronu. Autorzy docierając do źródeł wodnych danego miasta, po drodze odkrywają zapomniane, czy nawet wymazane z pamięci historycznej, losy Polaków. Konstrukcja fabuły filmu jest nieliniowa. Narracja tworzona jest poprzez asocjacje znaczeń, wyobrażeń, skojarzeń i faktów. Całość jest próbą zobrazowania miejsca i ludzi, którzy musieli dawną swoją tożsamość z utraconych ziem, udomowić na obcych im kulturowo terenach. Wątki te powiązane są z historią rzeki Złota Łącza oraz pradziejami cywilizacji łużyckiej. Drugi film - Protofabuła - jest ahistoryczną relacją z wybranych najważniejszych rytuałów jakie autorzy wykonali w przeciągu ostatnich 14 lat. Akcja budowana jest w oparciu o wtórnie wygenerowane związki pomiędzy poszczególnymi działaniami.

Infiltron to dzieło otwarte, które jest realizowane od 1997 r. Polega na wyznaczonym przez jego autorów sposobie uczestnictwa w życiu społecznym różnych kultur, ich zwyczajach, obrzędach, rytuałach i ceremoniach, a także wytwarzaniu własnych form infiltracji.

Alicja Żebrowska (ur. 1956) studiowała w Instytucie Wychowania Artystycznego Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Dyplom rzeźbiarski obroniła w 1981 roku. Swoją edukację uzupełniała także na Wydziale Rzeźby Wyższej Szkoły Sztuk Stosowanych w Wiedniu (1990-1992). Wczesne prace Alicji Żebrowskiej stanowiły antropomorficzne rzeźby-asamblaże i projekty z zakresu land-artu. W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych Żebrowska zaczęła też tworzyć instalacje wideo, w których łączyła elementy wizualne, dźwiękowe i zapachowe, próbując odtworzyć nastrój i uczucia towarzyszące różnym czynnościom. Około 1993 roku wystąpienia Żebrowskiej radykalizują się, artystka zaczyna posługiwać się bardziej kontrowersyjnym językiem wypowiedzi. Szybko nadana jej została etykietka skandalistki. Wiązało się to także z coraz bardziej określoną tematyką jej prac - kwestią płciowości, androgyniczności, obszarami cielesnych tabu i zakazanej seksualności, odpychającej i fascynującej jednocześnie. Żebrowska podjęła zwłaszcza problemy konstruowania własnej tożsamości, transseksualności, zarówno w warstwie mityczno-symbolicznej, jak i rzeczywistej. W ostatnich projektach Alicja Żebrowska skupia się na jednostce funkcjonującej w systemie gospodarki kapitalistycznej. Od 1997 roku Żebrowska współpracuje z Jackiem Lichoniem nad projektem o nazwie Infiltron, którego częścią są wykonywane przez nich rytuały z wielu dziedzin życia, według obrządków różnych religii i zasad społecznych różnych kultur. Artyści przestrzegają obowiązujących reguł i form, jednocześnie je modyfikując. Projekt ma charakter otwarty, bo - jak piszą artyści - "prezentacja dzieła jest jego tworzeniem". Kolejne odsłony Infiltronu przybierają odmienne formy i nazywane są przez twórców Upłynnieniami. Mieszka i pracuje w Krakowie.*

Jacek Lichoń (ur. 1966) ukończył filozofię w Zakładzie Estetyki Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jest autorem wielu instalacji audiowizualnych i krótkich form wideo. Od roku 1997 współpracuje z Alicją Żebrowską nad długoterminowym projektem o nazwie Infiltron.

*Wykorzystano fragmenty tekstu Karola Sienkiewicza, www.culture.pl

P/E to duet Roberta Piernikowskiego oraz Przemysława Etamskiego.

Robert Piernikowski - jest założycielem zespołu Napszykłat, muzykiem, producentem oraz autorem tekstów. W tym roku wydał swój pierwszy solowy album “Się Żegnaj” (2012 FQP).

Przemysław Etamski - muzyk, producent, znany głównie z twórczości

solowej jak i ze współpracy z Kristen oraz Peve Letym (Indigo Tree, SWNY, Boar Sleeping). W tym roku ukazała się jego trzecia płyta “Lovely Interstellar Trip” (2012 Qulturap).

Początki obu artystów tkwią głęboko w hiphopie, który fascynuje ich do dziś, jak mówią - jest to prosta forma, która zarówno odnosi się do ludowego rytuału jak i posiada ogromny potencjał do eksperymentu. Muzycy próbują przemycić zarówno jedno jak i drugie - przy pomocy samplerów, mikserów, kaset, sampli i analogowych syntezatorów skrupulatnie budują proste formy które ewoluują podczas wolnej improwizacji osiągając swój szczyt na niesamowitych koncertach, które są niezwykle istotnym elementem w rozwoju ich muzyki.

Ta metoda powstała z naturalnego połączenia fascynacji free jazzem (Etamski) oraz analogową syntezą (Piernikowski) i tworzy ona zupełnie nową jakość na polskiej - jeśli nie swiatowej - scenie muzycznej. Do tej pory P/E zagrali na festiwalach Multiplace w Brnie, Transvizualia w Gdyni oraz Unsound w Krakowie, jedyne dotychczasowe wydawnictwo to “Live at Kisielice” czyli zbiór szkiców z pierwszego wspólnego koncertu. Duet pracuje właśnie nad pierwszą pełną, studyjną płytą którą planuje wydać w przyszłym roku.

Jesienna trasa koncertowa P/E zaczyna się siedemnastego listopada w Gdańsku koncertem z Fenneszem oraz Foodem, występ będzie jednocześnie Trójmiejską premierą płyty “Lovely Interstellar Trip” Etamskiego.

Do zobaczenia na trasie.

CH-CH-CHING to solowy projekt Pawła Trzcińskiego, znanego m.in. ze współpracy z kolektywem The Complainer. Swój styl buduje łącząc synth- pop z lo-fi, parkietową motorykę przełamując nawiedzonymi wokalami, zapuszczając się momentami w tropikalne lub psychodeliczne rejony. Zamieszczone w sieci utwory otworzyły CH-CH-CHING drogę do koncertów w Paryżu, Barcelonie, Wiedniu, Berlinie, Meksyku czy Londynie oraz do supportów dla Toro y Moi, Handsome Furs, Peaking Lights czy Molly Nilsson. Debiutancka płyta projektu pt. „DOM” ukazała się 12 października nakładem wytwórni Qulturap. Koncert jest zielonogórską premiera tego materiału. Na miejscu będzie można zakupić "DOM" w wersji CD.

Wystawa będzie czynna do 9.12.2012.

Mój szkicownik to moje komentarze rzeczywistości połączone z treściami rozmów, cytatami z literatury i piosenek - wypowiedź znajomego rymuje się z teleturniejem zobaczonym na wystawie sklepowej. Obserwuję świat wokół mnie, słucham tego, co dzieje się na ulicy. Posługuję się najczęściej markerem, cienkopisem, tuszem. Czasem łączę to z fotografią. Wielką inspiracją jest dla mn ie muzyka. Obserwuję ludzi i miasto, a tekst łączę z obrazem. Przenoszę zasłyszane absurdalne dialogi do swoich rysunków, szkiców i obrazów. Rzeczywistość cały czas mnie zadziwia i zaskakuje. To często spojrzenie ironiczne, a jednak wszystkich bohaterów moich prac lubię, myślę o nich ciepło. Miasto z jego strukturami, różnego rodzaju przestrzeniami ludzkiej aktywności to kolejny element, zwłaszcza Katowice, w których spędzam większość czasu, a które są ogromnym źródłem inspiracji. Lubię też kompozycje niefiguratywne.

Marta Bacia (ur. 1987) jest studentką malarstwa i projektowania graficznego w pracowni prof. Romana Kalarusa na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Zajmuje się głównie plakatem, ilustracją, rysunkiem, typografią oraz street artem. Brała udział w kilkunastu wystawach zbiorowych, m.in.: Warmia: Rebelia Kultury, Wojciech Zamecznik Now, Bezero, Artenalia (2012, 2011), Nieodkryte / Niewypowiedziane. Laureatka konkursów na plakat. W zeszłym roku otrzymała stypendium artystyczne Marszałka Województwa Śląskiego. Mieszka i pracuje w Katowicach.

Prowadzenie: Wojciech Kozłowski

Do Krakowa, Warszawy, Zielonej Góry, a nawet do Pragi zawita podczas swojego tournée  "autor wielkich powieści, wielokrotny stypendysta i jeden z najbardziej zapowiadających się nowych głosów" - Sławomir Shuty, którego utrzymana w klimatach gonzo powieść pt. "Jaszczur" ukazała się niedawno nakładem Korporacji Ha!art. Zapraszamy! 

"Jaszczur" to radykalna relacja ze świata wydawniczych korporacji, kupujących i bezkompromisowo promujących autorów, dająca wyobrażenie o bezmyślności PR-owców i chciwości działów finansowych. Jest to literatura niebezpieczna, przeładowana. Książką tą Shuty przyznaje się do wielkiego "przekrętu" literackiego; przedstawia zespolenie świata literatury z pieniądzem oraz obnaża reguły rządzące mediami. Wydaje się, że autor - jak wirus - umyślnie wszedł w obieg wielkich warszawskich domów wydawniczych, aby wynieść wiedzę o ich funkcjonowaniu, a następnie ją ujawnić. Jaszczur to literackie seppuku Shutego. 

Podczas spotkania będą prezentowane fragmenty audiobooka w wykonaniu Henryka  Gołębiewskiego, aktora znanego m.in. z filmów "Edi" i "Podróż za jeden uśmiech". 

Shuty z pasją demoluje współczesną polszczyznę, zadaje kłam popularnym wyobrażeniom o karierze literackiej, wymierza siarczysty policzek dobremu smakowi. Konsumpcyjna i medialna nowomowa, trawa, SMS-y, knajpiane pogawędki, pretensjonalne wypowiedzi półinteligentów, pijackie tyrady oraz wszelkie inne współczesne protezy językowe składają się na rzeczywistość, w której bohater walczy o zachowanie odrębności, własnej mowy i prostego, zdrowego rozsądku. 
Jaszczur to najbardziej osobista książka Shutego. Dawne sowizdrzalstwo pobrzmiewa zaskakująco gorzkimi nutami. Ironia staje się ostatnim bastionem osobistej niezależności. Wypadałoby napisać "polecamy czytelnikom o mocnych nerwach", ale podsumowując kilkanaście lat literackiej kariery Sławomir Shuty wytrąca nam z rak wszystkie zużyte wytrychy, które tak dobrze prezentują się w wydawniczych blurbach. 
[Jan Bińczycki]

Zapraszamy w piątek 9 listopada o godzinie 19:00 na otwarcie wystawy

Sławek Pawszak - Nowe prace

Wystawa będzie czynna do 2.12.2012.

Bigos, obrazy i cykliści
O wystawie pisze Tymek Borowski

Przypomnijmy, jak się sprawy mają:
Współcześni malarze nie malują obrazów. Zamiast tego używają malarskiego medium do robienia sztuki współczesnej. Ich “obrazy” to zaszyfrowane, niejednoznaczne, metaforyczne komunikaty. Opatrzone licznymi erudycyjnymi tropami sugerującymi drugie (trzecie i czwarte) dno. Na dobrą sprawę problematyka współczesnego malarstwa sprowadza się to do zagadnienia “jak wykonać estetyczny i unikatowy obiekt, który wygląda, jakby miał do przekazania głęboką treść”. 

Sławek idzie w druga stronę. Zamiast komunikatów robi RZECZY. Maluje obrazy, po prostu wykonuje przedmioty. Więc Sławek - co bardzo rzadkie we współczesnym, oficjalnym obiegu sztuki, nie oszukuje - ani siebie, ani widzów. Mówi : jest to co widać. 

Zaznaczmy przy tym, że działalność Sławka nie ma (jak zapewne pomyśli każdy wytrawny art-geek) znaczenia symbolicznego. Nie chodzi o to, że Sławek pragnie nam coś przekazać poprzez fakt, że “po prostu maluje obrazy”. Kiedy gotujemy bigos, nie chodzi o symboliczny wymiar faktu, że go zrobiliśmy. Chodzi o kapustę i kiełbasę. Taką naiwną szczerością Sławek wystawia się oczywiście na strzał. Odbiera sobie możliwość “zaczarowania” swoich prac, bronienia ich artworldowo-dyskursywnym ględzeniem. 

(Tych, których zaniepokoiło, że minęliśmy już połowę Tekstu-o-Sławku, a wciąż brak jakiegoś cytatu z polskiego hiphopu, uspokajam - cytat będzie, ale na końcu.)

Działalność Sławka wydaje się szczególnie ciekawa w kontekście nieuchronnie nadchodzacych czasów Normal Culture. Żyjemy w ciekawym momencie. Przemiany kultury przyspieszają w tempie wykładniczym, stare hierarchie i modele kultury zostają przewrócone na lewa stronę i zwinięte w precel. Coraz więcej ludzi przestaje zwracać uwagę na wiekowe cokoły nakazujące traktować niektóre rzeczy (jak np. obrazy) na szczególnych zasadach. Na tej samej płaszczyźnie egzystują: smaczny bigos, fajny obraz i dobry rower.

Wybaczcie moją intelektualną wulgarność, ale nie mogę się powstrzymać: Czy jeździlibyście chujowym rowerem, nawet gdyby jego projektant umiał was przekonać, że to unikatowy, głęboko i konsekwentnie przemyślany produkt? Obstawiam, że nie. I ta sama zasada zaczyna obowiązywać w sztuce. Ludziom, którzy stają przed obrazem Sławka Pawszaka chciałbym - cytując Sokoła - powiedzieć: Witam was w rzeczywistości.

Sławek Pawszak (ur. 1984) jest absolwentem wydziału malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Brał udział w kilkunastu wystawach zbiorowych, m.in. Nie ma sorry, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Co robi malarz?, Galeria Awangarda BWA Wrocław, Meta-Biel, Freies Museum w Berlinie, What really matters, Billy Gallery, billygallery.com oraz indywidualnych, m.in. podczas NADA Art Fair w Miami, Pawszak feat. Przezwańska (wspólnie z Katarzyną Przezwańską), Galeria A w Warszawie, Słowa wszystko szmacą, Galeria Czarna w Warszawie. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Zapraszamy w sobotę 3 listopada o godzinie 19:30 

na koncert MK9, MANTICHORA, BLITZ, NO.THING.MK9 to kolejna odsłona działań Michaela Contrerasa powołana w 2001. MK9 przenosi słuchacza na zupełnie inny poziom psychologicznego zaangażowania. Wycofanie, lęk, skrajne stany emocjonalne, psychomanipulacje oraz izolacja jednostki w społeczeństwie to główna tematyka podejmowana przez artystę. Bazę muzyczną stanowią intensywne formy power electronics/noise.  Na potrzeby wydawnicze MK9 stworzył wydawnictwo Neural Operations, które stało się głównym kanałem wydawniczym aktualnych działań audio/video.  Od 1992 Contreras wydał ponad 40 różnych prac solowych i kompilacyjnych, które dystrybuowane były praktycznie na całym świecie. Jego dorobek koncertowy to prawie 300 live actów, m.in.: Transgression - Theatre Pooh, Tokyo Japan, 6 month USA and Canada Tour, 3 Separate Acts of Deviant Behavior - 7hz, San Francisco, California, Self Annihilation Tour - Europe, Canada and USA, Toronto School of Art and Design, Enacted Hostage Sequence - 7hz, San Francisco, California, Performance for an Ongoing Audience - Chicago, Illinois, Sentinels of the Apocalypse Tour - Europe and USA, Performance for Chair and Black Floor, Final Death Squad Show - 7hz, San Francisco, California, 7hz Tour - Europe (jako MK9), European Dissident Tour, Globalisation and Detaining - European Tour, Live Deconstructions European Tour

BLITZ jest artyst ą  multimedialnym. W swoich pracach wykorzystuje komputer, video, dźwięk.  Komponuje muzykę przemysłową. Człowiek w otoczeniu miejskim to motyw przewodni jego działań artystycznych. Inspiruje się konstruktywizmem rosyjskim, niemieckim ekspresjonizmem oraz sztuką totalitarną Rosji i Niemiec. Silny wpływ na charakter jego twórczości ma otoczenie, w którym żyje - sceneria przemysłowych dzielnic, miasta fabryczne. Mieszka w Łodzi i w Warszawie. Jest absolwentem Warszawskiego Studium Fotograficznego oraz Europejskiej Akademii Fotografii.

MANTICHORA to i stniejący od lat 90-tych w pełni analogowy projekt Marcina Łojka, osoby znanej z udziału w takich projektach jak Schmerz czy Burst In. Jest także właścicielem wydawnictwa New Nihilism oraz serwisu internetowego modularne.

mantiwhore


NO.THING to jednoosobowy projekt powołany do życia w 2008 poruszający się w stylistyce harshnoise.

Prezentacja wyników badań internetowych. Konsultacje społeczne

Sobota, 13.10 godzina 18:00

Prowadzenie: Ania Szczygłowska we współpracy z Instytutem Socjologii UZ

Miejsce: BWA Zielona Góra, Al. Niepodległości 19

Na spotkaniu zostaną przedstawione szczegółowe wyniki socjologicznych badań internetowych, które odbyły się w maju i czerwcu br. Dowiemy się jak Zielonogórzanie spędzają swój wolny czas i jak często korzystają z Parku Tysiąclecia. Wyniki badań dają ogólny pogląd czego mieszkańcy oczekują od tego miejsca. Podczas spotkania wylosujemy 3 nagrody spośród osób biorących udział w badaniach - książki „Cecylia Malik. 365 drzew”, ufundowane przez Fundację Bęc Zmiana.

Konsultacje społeczne to forma otwartych spotkań dla mieszkańców Zielonej Góry, podczas których każdy może zabrać głos na temat aktualnego stanu parku i możliwych scenariuszy jego rozwoju.

Park Zmysłów

Poniedziałek 15.10 - wtorek 16.10 - środa 17.10 godzina 12:00

Warsztaty dla osób niewidomych i niedowidzących

Prowadzenie: Karolina Spiak, Patrycja Wilczek – Sterna we współpracy z Bożeną Bąk

Miejsce: Park Tysiąclecia

Park Tysiąclecia jest miejscem spotkań, odpoczynku i rekreacji mieszkańców miasta, również osób niepełnosprawnych. Pomimo pojawiających się coraz częściej udogodnień, takich jak podjazdy dla wózków inwalidzkich, poruszanie się i korzystanie z przestrzeni publicznej dla wielu nadal jest rzeczą trudną lub wręcz niemożliwą. Przyczyny mogą być różne. Każda z dysfunkcji obwarowana jest specyficznymi problemami i wymaga pokonywania wielu barier – tych widocznych, wynikających z nieprzystosowania infrastruktury miejskiej, jak i tych ukrytych głęboko w psychice osób zarówno chorych jak i zdrowych.

Park zmysłów to trzydniowe warsztaty, których celem jest przeprowadzenie działań dążących do przystosowania Parku Tysiąclecia do potrzeb osób niewidomych. Głównym celem jest współpraca osób niepełnosprawnych pochodzących z Zielonej Góry i okolic oraz studentów kierunku Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych na Uniwersytecie Zielonogórskim. W trakcie warsztatów omówione zostaną różnorodne utrudnienia i przeszkody urbanistyczne na terenie parku, a także sposoby ich pokonywania. Równie ważnym aspektem tej współpracy będzie działanie integrujące różne środowiska. Mamy nadzieję, że wspólnie uda nam się odkryć park i jego walory przy pomocy -innych niż wzrok - zmysłów.

Projekt jest realizowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz dzięki pomocy finansowej Urzędu Miasta Zielona Góra.

Organizatorzy: Fundacja Salony, Galeria BWA Zielona Góra, Urząd Miasta Zielona Góra

Współpraca: Austriackie Forum Kultury w Warszawie, Drukarnia Braci Dadyńskich, Fundacja Bęc Zmiana, Instytut Socjologii / Instytut Sztuk Wizualnych Uniwersytet Zielonogórski, Środowiskowy Hufiec Pracy Zielona Góra

Zapraszamy w piątek 5 października o godzinie 19:00 na otwarcie wystawy
Waldemar Pranckiewicz - W dwóch miejscach jednocześnie
Wystawa będzie czynna do 28.10.2012.

Sen pozwala nam być w dwóch miejscach jednocześnie: w miejscu gdzie spoczywa ciało śpiącego i w obszarze marzenia sennego. Ciało pogrążone we śnie wydaje mi się szczególnie interesującym zjawiskiem – pogrążona we śnie osoba łączy się z otoczeniem, w tym samym czasie jest obecna i nieobecna. Staram się tak zestawić prace, aby prezentowały kwestię przenikania się różnych zjawisk i systemów umożliwiając wielorakie interpretacje - opowiada artysta. W dwóch miejscach jednocześnie to wystawa, której centralnym tematem jest sen i marzenia senne, włączając w paru przypadkach koncepcyjne wariacje znanych dzieł sztuki. 

Waldemar Pranckiewicz (ur. 1972) jest absolwentem Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego (1998) i Central Saint Martins College w Londynie (2008). Zajmuje się fotografią, rzeźbą, rysunkiem, kolażem i działaniami efemerycznymi. Artysta projektuje także publikacje i jest autorem tekstów o sztuce współczesnej. Swoje prace prezentował na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. X Marks the Bökship, Londyn, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galeria Awangarda, BWA Wrocław, Galeria Design, BWA Wrocław oraz na serwisie rhizome.org. Mieszka i pracuje w Londynie.

Do Zielonej Góry nogami

sobota 29.09, godzina 14:00

Jestem wrocławianką, absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w rodzinnym mieście. W czasie studiów korzystałam ze stypendium Ministra Kultury i Sztuki a po ich ukończeniu w 1995 roku zostałam stypendystką Fundacji im. Tadeusza Kulisiewicza. Jako grafik zajmujący się edytorstwem pracowałam między innymi dla Formatu Literackiego, Notatnika Teatralnego, wydawnictw: PWN, Atut, Rosner i Wspólnicy, Wydawnictwa Dolnośląskiego czy Telbitu. Jednocześnie zajmowałam się ekslibrisem i małą formą graficzną. Obok rysunków prasowych towarzyszących najczęściej tekstom publicystycznym i przeznaczonym dla dorosłego odbiorcy, rysowałam także dla pism dziecięcych - Ciuchci, Świerszczyka i Misia. Jeszcze w czasie studiów, w 1994 roku, rozpoczęłam współpracę, jako ilustrator, z regionalnym dodatkiem Gazety Wyborczej - Gazetą Dolnośląską (do 2000 roku). Współpracowałam z Gazetą Warmii i Mazur z Olsztyna, Metrem, Deską, Regionem (Silesia Bohemia Saxonia), licznymi pismami branżowymi. Od 2002 do 2008 roku byłam związana z Gazetą Wrocławską (w 2004 r. tytuł przemianowany na Słowo Polskie Gazetę Wrocławską, a w 2007 roku na Polskę the Times Gazetę Wrocławską), gdzie robiłam ilustracje, autoreklamy, projektowałam wydawnicze dodatki tematyczne, logotypy, przygotowywałam literacko i plastycznie okazjonalne wydania gazety przeznaczone dla dzieci. Ilustrowałam teksty ukazujące się w Magazynie Rodzinnym (sobotnim dodatku Polski the Times), redagowałam i projektowałam autorską cotygodniową dziecięcą rubrykę Siemanko (później Siemko) w Magazynie Polski Gazety Wrocławskiej. Od 2004 do 2008 roku byłam mocno związana jako autorka tekstów i ilustracji z dwutygodnikiem Miś. 

Magdalena Wosik

Organizatorzy: Lubuskie Stowarzyszenie Miłośników Działań Kulturalnych „Debiut” oraz Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. C. Norwida w Zielonej Górze

więcej na stronie

Światłoczułe

Wernisaż: 06.09 (czwartek), godzina 19:00 

Wystawa trwa do: 30.09.2012

Cztery artystki. Cztery wypowiedzi o świetle, o odczuwaniu, przenikaniu lub filtrowaniu. To światło pojawia się i znika, to doświadczenie czasem ulotne czasem trwałe, ale na tyle istotne, że przybrało formę artystycznej wypowiedzi. Cztery instalacje, w których autorki skupiając się na aspekcie światła opowiadają o swojej przestrzeni. Cztery prezentacje wypełnione materią szkła, tkaniny, ceramiki lub filmu. (Małgorzata Bukowicz) 

Artystki: Małgorzata Bukowicz, Paulina Komorowska-Birger, Alicja Lewicka-Szczegóła, Patrycja Wilczek-Sterna.

Wystawa będzie czynna do 30.09.2012

czytaj więcej

------------------

Zielona Góra - Centrum - Reaktywacja. Projekty

Wystawa projektów dla Zielonej Góry powstała jako efekt zaproszenia przez Galerię BWA dra Krzysztofa Nawratka i jego studentów z Wydziału Architektury Uniwersytetu w Plymouth. Wielonarodowa grupa przebywała w Zielonej Górze w dniach 16-26.10.2011. Wybór projektów prezentowanych na wystawie to ich prace dyplomowe.

Autorzy projektów: David Ray, Kate Hutson, Madhusha Wijesiri, Mia Papaefthimiou, Ricky Burke, Rob Sawyer.
Wystawę można oglądać 06-16.09 przed Galerią BWA.

Pomyśleć poza oczywistość
Prawdopodobnie nie tego się Państwo spodziewaliście... Gdy przyjeżdżaliśmy do Zielonej Góry - pytania, które nam zadawano dotyczyły przede wszystkim 'deptaka' a oczekiwania - mam wrażenie - projektów 'mebli miejskich'. Prezentowane projekty mogą więc rozczarować. Uznaliśmy, że dyskusja o deptaku jest drugorzędna, w stosunku do fundamentalnego pytania o to jakim miastem Zielona Góra jest i jakim chce być. I na takie właśnie pytania próbowaliśmy znaleźć odpowiedzi. Choć może nawet nie odpowiedzi, a raczej bardziej precyzyjne pytania. Czy Zielona Góra ma się rozwijać, czy też pogodzić z perspektywą własnej śmierci, ucieczki mieszkańców i regresowi do archipelagu osad i wiosek? Czy jeśli myślimy o rozwoju, to widzimy go jako kontynuację tego co od 2008 roku jest w stanie głębokiego kryzysu, czy też szukamy rozwiązań nowych, nigdzie wcześniej nie testowanych? Czy szukamy tożsamości miasta jako stabilnego punktu oparcia, czy raczej nawiązujemy do powojennego fenomenu 'dzikiego zachodu i 'oswajania nieznanych lądów'? Przedstawiane projekty mają jeden cel - pokazać, że można pomyśleć poza to, co znane i co oczywiste. Jeśli można coś pomyśleć, to można i to osiągnąć. Czy warto? To już Państwo muszą zadecydować... 

Krzysztof Nawratek

Przygotowanie wystawy i tłumaczenie z języka angielskiego: Alicja Bienias

------------------

Magda Wosik - Do Zielonej Góry nogami

Termin wystawy: 06-30.09.2012

Wystawa jest nagrodą BWA w Międzynarodowym Konkursie na Rysunek Satyryczny pt. SAMOLOT-LOTNISKO-LATANIE

Finisaż wystawy: 29.09 (sobota), godzina 14:00 Organizacja: Lubuskie Stowarzyszenie Miłośników Działań Kulturalnych „Debiut” oraz Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. C. Norwida w Zielonej Górze

Przedsionek Raju w Galerii BWA

Koncert duetu Les Voix Humaines

poniedziałek 13.08.2012, godzina 19:00

(wstęp wolny)

Duet viol da gamba należał do najpopularniejszych i najbardziej wyrafinowanych zespołów kameralnych epoki baroku. Znakomite kanadyjskie gambistki Susie Napper i Margaret Little przedstawią wybór utworów pochodzących z Francji, Anglii oraz Niemiec. Specjalnie z okazji koncertów na Ziemi Lubuskiej do programu włączone zostały kompozycje G.Ph. Telemanna, który mieszkał przez kilka lat w Żarach i pojawiał się także w innych lubuskich miejscowościach.

Les Voix Humaines
Susie Napper - viola da gamba
Margaret Little - viola da gamba

Program wieczoru
Musickes Delight

Tobias Hume (1580-1645)

Poetical Musicke (1607):

A Spanish humor (The Lord Haynes favoret)

My hope is revived (The Lady of Suffolkes delight)

The Earle of Mountgomeries delight (The Lady Susies favoret)

Musickes delight (The Earle of Southaptons favoret)

Jean de Sainte-Colombe (II poł. XVII w.)

Le coupé

(Ouverture), ballet, menuet tendre

L'attentif

(Ouverture), Gavote

Georg Philipp Telemann (1681-1767)

Sonata duo canonique

Vivace, Adagio, Allegro

Jean de Sainte-Colombe

Les bateries

(Ouverture), sarabande en bourrasque

Le cor

Le bref

(Ouverture), ballet

John Jenkins (1592-1678)

Suite en ré

Ayre, Almand, Almand

Christopher Simpson (?-1669)

Divisions on a Ground en sol majeur

Georg Philipp Telemann

Bourée alla Polacca

(aranżacja na dwie viole: Susie Napper)

Termin spotkania: czwartek 9 sierpnia o godzinie 18:00 w Galerii BWA w Zielonej Górze

Projekt otworzy Prezydent Miasta Zielona Góra - Janusz Kubicki. Podczas spotkania zaprezentujemy Państwu działania edukacyjne i społeczne, które odbędą się w ramach projektu do końca 2012 roku oraz przykłady miejsc, które stanowią dla nas inspirację do działania. Spotkanie zakoń czy się otwartą dyskusją na temat aktualnych problemów Parku Tysiąclecia. Państwa głos w dyskusji pomoże nam zaplanować przebieg kolejnych spotkań i konsultacji społecznych.

9 sierpnia rusza również fotograficzna akcja społeczna, której celem jest stworzenie kolekcji fotografii parków na świecie. Zapraszamy Państwa do fotografowania parków podczas wyjazdów w różne zakątki świata oraz zachęcamy do przejrzenia już gotowych albumów z podróży. Liczymy również na fotografie naszych lokalnych terenów zielonych oraz zdjęcia archiwalne wykonane na terenie Parku Tysiąclecia od początku jego istnienia. Fotografie będą umieszczane na stronie internetowej projektu „Park Tysiąclecia/ Millenium Park“ oraz na facebooku (facebook.com/milleniumpark). Pod koniec roku zaprezentujemy zbiór przesłanych przez Państwa zdjęć w formie wystawy oraz w publikacji dotyczącej projektu, planowanej na rok 2013. Zachęcamy do wysyłania fotografii – inspiracji do dnia 15 listopada 2012 roku na adres: f.salony@gmail.com oraz bwa@bwazg.pl. Interesują nas również fotografie analogowe, które można na bieżąco wysyłać na adres Fundacji Salony lub BWA w Zielonej Górze. Prosimy o podpisanie fotografii imieniem i nazwiskiem oraz o podanie nazwy parku i daty wykonania zdjęcia. Mile widziany będzie również opis, co w wybranym przez Państwa parku warte było uwagi.

Misją projektu jest przeprowadzenie społecznej rewitalizacji Parku Tysiąclecia w Zielonej Górze. Do końca roku 2012 odbędzie się cykl działań społecznych i artystycznych, których celem jest uzyskanie od mieszkańców informacji na temat możliwych kierunków rozwoju parku. Dzięki zaangażowaniu mieszkańców Zielonej Góry przygotowany zostanie raport zbierający listę propozycji i zmian dla Parku Tysiąclecia.

Rewitalizacja Parku Tysiąclecia według nowego planu zagospodarowania ma być zrealizowana w latach 2015-2016 ze środków unijnych w ramach wspólnego projektu miasta Zielona Góra z miastem Cottbus, które planuje III etap rewitalizacji Parku Branitz.

Organizacja: Fundacja Salony, BWA w Zielonej Górze, Urząd Miasta Zielona Góra

Współpraca: Instytut Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego, Austriackie Forum Kultury w Warszawie, Fundacja Bęc Zmiana, Drukarnia Braci Dadyńskich

Projekt jest dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Miasta Zielona Góra.

Najbliższe konsultacje społeczne będą miały charakter warsztatowy. Podczas spotkania porozmawiamy o kwestiach bezpieczeństwa w Parku. Czy czujemy się w parku komfortowo? Które miejsca postrzegamy jako przyjazne, a w których odczuwamy zagrożenie? Czy każdy może poruszać się bezpiecznie po parku? Jak możemy wspólnie poprawić stan bezpieczeństwa na terenie parku?

Serdecznie zapraszamy Państwa do udziału w spotkaniu i do włączenia się w dyskusję!

Organizatorami projektu są BWA w Zielonej Górze, Fundacja Salony i Urząd Miasta Zielona Góra
Współpraca: Austriackie Forum Kultury, Fundacja Bęc Zmiana, Drukarnia Braci Dadyńskich, Instytut Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego

02.08-02.09.2012

Jest to ekspozycja "w trakcie tworzenia" - pokazujemy na niej prace leżące niekiedy latami w magazynie, wiszące w miejscach biurowych, niedostępnych dla publiczności a przecież warte tego, żeby je zobaczyć, przypomnieć artystę, kontekst powstania dzieła, jego sens, który pojawia się przecież tylko w kontakcie z widzem. Wystawa nie ma początku ani końca, będą pojawiać się na niej ciągle nowe prace, o czym będziemy informować Państwa na naszej stronie internetowej.

Udostępnimy Państwu nasze katalogi, także te najstarsze. Pierwsze udostępnienie wystawy nastąpi w czwartek 2 sierpnia. Zobaczymy prace takich artystów, jak: Stanisław Antosz, Andrzej Dłużniewski, Janusz Ducki, Grupa Sędzia Główny, Andrzej Konwerski, Jarosław Kozłowski, Zofia Kulik, Przemysław Kwiek, Zenon Polus, Supergrupa Azorro, Zbigniew Szymoniak, Jerzy Truszkowski, Mieczysław Wiśniewski, Ryszard Woźniak.

Reprodukcja: Zbigniew Szymoniak, W prywatności myślenie,1984 © BWA Zielona Góra

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w warsztatach plastycznych!

Zajęcia adresowane są do dzieci i młodzieży w wieku szkolnym (6-15 lat).
Odbywać się będą codziennie, od poniedziałku do piątku, w galerii BWA.
Uczestnictwo w warsztatach jest bezpłatne.

Prosimy o wcześniejsze zapisy:

-osobiste, w biurze galerii BWA (I piętro)
-mailowe, bwa@bwazg.pl (w temacie: zgłoszenie na warsztaty) 
-telefoniczne, 68 325 37 26

2-6.07 10:30-13:30
ANIMOWANIE
prowadzący: Anna Szczygłowska i Stefan Hanćkowiak

9-27.07 10:30-13:30

PRACOWNIA MŁODEGO TWÓRCY

prowadzące: Agnieszka Graczew-Czarkowska i Bernarda Gołąb

W ramach stałego porozumienia o współpracy Urzędu Miasta Zielona Góra z Uniwersytetem Zielonogórskim w roku 2012, zorganizowane zostały urbanistyczne praktyki studenckie. W ramach tych działań studenci II roku studiów dziennych oraz I roku studiów zaocznych mieli za zadanie opracowanie koncepcji urbanistycznej, wybranych przez Biuro Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Zielona Góra, fragmentów obszaru Śródmieścia. Tereny, dla których studenci opracowują swoje koncepcje, objęte są pracami nad zmianami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, prowadzonymi obecnie przez Urząd Miasta. Prace te mają na celu przedstawienie - w sposób bardziej szczegółowy - propozycji projektowych zapisywanych w formule aktów prawa miejscowego. 

Z koncepcjami zagospodarowania wybranych obszarów, będącymi wynikiem prac studentów będzie można zapoznać się w na wystawie w Galerii BWA w Zielonej Górze w terminie 12.06. - 13.06.2012. Autorzy najciekawszych opracowań zostaną wyróżnieni przez Prezydenta Miasta Zielona Góra na otwarciu wystawy - 12.06.2012 o godzinie 10.00.

Monika Weiss, Całuny, BWA Zielona Góra

Kurator: Wojciech Kozłowski

Roland Schefferski, Z życia Europejczyków, Muzeum Ziemi Lubuskiej - Galeria Nowy Wiek

Kurator: Leszek Kania

Otwarcie wystaw: piątek 15.06, godz. 17:00 (Muzeum Ziemi Lubuskiej) / 18:00 (BWA Zielona Góra)

Wystawy czynne do: 08.07.2012

Współpraca pochodzących z Polski, a obecnie żyjących w Nowym Jorku i Berlinie, artystów Moniki Weiss i Rolanda Schefferskiego zainagurowana została w 2009 roku wspólną wystawą zatytułowaną A CONVERSATION – THE BEGINNING w Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu. Kontynuacją zapoczątkowanego wtedy dialogu jest ich nowy projekt, który nosi tytuł RECALL. Przybrał on formę dwóch indywidualnych wystaw przygotowanych przez Galerię BWA i Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze. Projekt ten poświęcony jest obecności i krytyce kultury pamięci i jej roli w postrzeganiu przeszłości z aktualnej perspektywy. Jest poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o możliwości i sposoby upamiętniania przeszłości i jej związki z teraźniejszością.

Całuny Moniki Weiss koncentrują się wokół tematu obozu pracy przymusowej dla kobiet, stworzonym przy Deutsche Wollenwaren Manufaktur AG podczas wojny. Zakład ten był jednym z największych w Niemczech, a włókiennictwo w Zielonej Górze - ówczesnym Gruenbergu - należało do najlepiej rozwiniętych gałęzi tutejszego przemysłu. Przed powstaniem tego obozu kobiety były pracownicami przymusowymi w niemieckich zakładach tekstylnych, a po wydaniu zarządzenia, że Żydzi nie mogą poruszać się bez nadzoru, zakład przekształcono w obóz koncentracyjny, przypisując go najbliżej położonemu obozowi w Gross-Rosen. W ciągu jednego dnia pracownice przymusowe stały się więźniarkami poddanymi wszelkim rygorom obozu koncentracyjnego. Na wystawie zostanie zaprezentowane między innymi wideo z performansu odnoszącego się do tych wydarzeń, zrealizowane z udziałem mieszkańców. Filmując teren byłego obozu koncentracyjnego z lotu ptaka, Weiss pokazuje również rejony przylegające do niego, które są obecnie zamieszkane. Miejsce byłego obozu, jego dewastacja i opuszczenie - stwarza pozory nieobecności a jednocześnie pozostaje wyrwą, dosłownym i metaforycznym brakiem w przestrzeni miasta. Grupa miejscowych kobiet będzie przebywać na terenie byłego obozu przez kilka godzin, swoją obecnością nawiązując do nieobecności kobiet, które tutaj pracowały i które poszły potem w marszu śmierci. Głosy mieszkańców Zielonej Góry staną się także częścią abstrakcyjnej kompozycji muzycznej. Projekt zawiera także drugie wideo ukazujące zbliżenie anonimowego popiersia młodej kobiety. Jej dłonie stopniowo zdejmują i ponownie zakładają bandaż, jej ruchy są powolne, zawieszone pomiędzy pieszczotą i bólem, nawiązując do etymologii słowa "całun". Podobnie jak w jej innych pracach z ostatnich lat, Weiss nawiązuje do archaicznych tradycji lamentu jako zorganizowanego działania i reakcji wobec wydarzenia historycznego. Tytułowe Całuny otwierają przestrzeń specyficznego wydarzenia, które w kontekście rytuału lamentu i pamięci, istnieje poza konkretnym czasem, a więc także obecne w tej chwili.

Z życia Europejczyków to tytuł instalacji Rolanda Schefferskiego stworzonej pod wpływem inspiracji zbiorem szklanych przezroczy znajdujących się obecnie w kolekcji Muzeum Ziemi Lubuskiej. Powstały one na początku dwudziestego wieku i pochodzą ze zbiorów Berlińskiej Gminy Żydowskiej. Ich motywami są m.in. portrety, pejzaże, architektura żydowska, dzieła sztuki i zabytki z różnych okresów historii sztuki. Świadczą one o dużym zainteresowaniu berlińskich Żydów zarówno kulturą własną, jak też o ich otwartym nastawieniu wobec innych kultur. Zaledwie ślady tej kultury są obecne w niemieckim i polskim życiu codziennym. Ona sama w środkowej Europie zdawałoby się jeszcze ciągle żywa, została niemalże nieodwracalnie zniszczona. Powstała we współpracy z Muzeum Ziemi Lubuskiej wystawa jest próbą wyrażenia takiego stanu rzeczy. Składają się na nią instalacja oraz multimedialna prezentacja wybranych motywów tych przezroczy. W pierwszej części wystawy pokazane będą wyeksponowane prawie na wyciągnięcie ręki, a jednak nieosiągalne, puste - pozbawione motywów - szklane diapozytywy. W jej drugiej części, niejako na zasadzie odwrócenia tego wizualnego efektu, pojawiać się będą same motywy tych poprzednio jako „pustych” widocznych obrazów. Roland Schefferski kontynuuje w instalacji Z życia Europejczyków koncepcję realizowanego przez niego od lat cyklu „Empty Images”. Podobnie jak w początkowych pracach z tego cyklu, decydując się na pustkę jako środek artystycznej ekspresji, próbuje uwolnić nas od stereotypowych obrazów, które często zawładają naszym umysłem. To właśnie nasze wyobrażenia jako obrazy powstające przeważnie pod wpływem kolektywnych przekazów, z sukcesem konkurują z prawdą historyczną. Kwestia żydowska w jego artystycznych rozważaniach nabiera jednak charakteru pewnego rodzaju sytuacji modelowej. Nawet jeżeli poświęcone są one kulturze żydowskiej to jednak nie ograniczają się jedynie do niej, a dotyczą wszystkich kultur. Schefferski koncentruje się na procesie funkcjonowania pamięci i roli jaką odgrywają przy tym obrazy, które w sobie nosimy. Narzucone nam z zewnątrz wyobrażenia będące rezultatem manipulacji obrazu danej kultury zniechęcają do poznania przeszłości i utrudniają uniknięcie instrumentalizacji kultury pamięci.

Monika Weiss jest polsko-amerykańską artystką, której sztuka bada relacje między historią i postpamięcią. Jej performatywne instalacje, filmy, obiekty i kompozycje dźwiękowe funkcjonują w kontekście fenomenologii ciała, gestu, śladu i enuncjacji. Przed powstaniem każdej pracy przeprowadza intensywny research, często współpracując z historykami lub archiwistami. Brytyjski krytyk sztuki Guy Brett twierdzi, że Weiss stwarza odmienne doświadczenie przestrzeni i czasu, który nie ma określonego końca lub celu, jest stały, trwa, umacniając się i pogłębiając ludzką obecność. Jej sztuka jest szczególnym i oryginalnym połączeniem technologicznych mediów (projekcja wideo) z archaicznym aktem rysowania. Dźwięk jest także istotnym elementem jej prac. Precyzyjnie skomponowany przes artystkę, przenosi bezdźwięczne sfilmowane akcje w inne rejony znaczeń. Wśród wystaw indywidualnych Weiss zwraca uwagę Five Rivers, pierwszy retrospektywny przegląd jej twórczości, zorganizowany przez Lehman College Art Gallery, City University of New York w 2005 roku. Najnowsze wystawy indywidualne włączają także Sustenazo w CSW Zamek Ujazdowski (Warszawa) oraz nadchodząca Sustenazo-Lament II w Muzeum Pamięci i Praw Człowieka w Santiago, Chile (2012-2013). Ostatnio jej prace były prezentowane min. w Muzeum Montanelli (Praga), Cisneros Fontanals Art Foundation (Miami), Frauenmuseum (Bonn), Kunsthaus Dresden oraz North Dakota Museum of Art (Grand Forks). Monika Weiss jest Profesorem w Sam Fox School of Design and Visual Arts, Washington University in Saint Louis. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Więcej informacji na temat jej twórczości:

http://www.streamingmuseum.org/content/monika-weiss/

http://www.lehman.edu/vpadvance/artgallery/gallery/WeissbyGuyBrett.HTM

Roland Schefferski w zależności od potrzeb wynikających z jego artystycznych koncepcji używa do ich realizacji różne media. W swoich pracach przyjmuje rolę krytycznego analityka codziennej rzeczywistości, nierzadko przewrotnie wykorzystując ją do celów artystycznych. „To sztuka w znacznym stopniu społecznie „zaangażowana”, skupiona na problemach i zjawiskach otaczającego świata, krytyczna wobec obowiązujących współcześnie systemów wartości. Daleka jednak od aktualności politycznych i koniunkturalizmu.” napisał na okoliczność jego wystawy indywidualnej Inwentaryzacja w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze jej kurator Leszek Kania. Oprócz ekspozycji w przestrzeniach instytucjonalnych artysta realizuje swoje projekty również w przestrzeni publicznej. Na przykład oddał w komis swoje prace w antykwariacie w Gdańsku, eksponował na ulicach Warszawy billboardy z napisem „Stwórz sobie własny obraz Berlina”, w trakcie swoich spacerów we Frankfurcie nad Odrą i Słubicach oraz w Warszawie gubił specjalnie na tą okazję wybite monety lub wypożyczał zwiedzającym wystawy w różnych miastach, a ostatnio w Berlinie ubrania naznakowane wyszytymi obrysami ludzkich sylwetek. Instalował swoje prace także w brandenburskich ogrodach lub w zabytkowej Świątyni Pomony w Poczdamie. Jego aktualna interwencja realizowana jest w bibliotekach publicznych w niemieckich i polskich miastach przygranicznych. Schefferski wystawiał głównie w Europie i Ameryce Północnej. Mieszka i pracuje w Berlinie.

http://www.interventur.de/

http://artpositions.blogspot.de/2009/12/roland-schefferski.html

© Monika Weiss, Całuny, 2012

Kadr z wideo (fotografia)

W związku z realizacją filmu Moniki Weiss - BWA Zielona Góra poszukuje wolontariuszek chętnych do statystowania w zdjęciach 9 czerwca o godzinie 11:00. Zgłoszenia prosimy przesyłać na adres bwa@bwazg.pl, w temacie wpisując: wolontariat. Więcej informacji na stronie www.bwazg.pl.

Gorąco zapraszamy na spotkanie z autorem książki:

Wrzask w przestrzeni. Dlaczego w przestrzeni jest tak brzydko?

Spotkanie z autorem książki - Piotrem Sarzyńskim
Termin spotkania: czwartek 31.05, godzina 19:00

Dlaczego w Polsce jest tak brzydko? Dlaczego tak mało u nas dobrej architektury, a tak dużo – byle jakiej? Skąd ten przygnębiający bezład i chaos miast i osiedli, przestrzeni publicznej? Czy to kwestia nienajlepszego gustu Polaków, złego prawa, nieudolności władz? Na wszystkie te pytania autor udziela odpowiedzi frapujących i nieoczywistych. I co najważniejsze – mówi co zrobić, żeby mogło być ładniej.

„Wrzask przestrzeni” to książka dla tych, którzy atakowani na co dzień przez brzydotę w różnych postaciach – bezguścia, tandety, pseudoelegancji – nie chcą się z tym pogodzić.

Piotr Sarzyński (ur. 1955), z wykształcenia socjolog. Pracował jako asystent na Wydziale Socjologii UW, nauczyciel w szkole wiejskiej w Wetlinie i urzędnik. Jako dziennikarz, początkowo w Radarze (od 1985) i w Polityce (od 1986 roku do dziś), zajmuje się problematyką kulturalną, a szczególnie popularyzacją sztuki. W latach 1988-1996 współautor i prowadzący liczne programy w TVP (m.in. „Studio Otwarte", „Kawa czy herbata?"), obecnie współprowadzący „Sztukę życia” w Polsat Cafe. Autor trzech książek, m.in. „Przewodnika po rynku malarstwa" oraz "Wrzask w przestrzeni".

Zapraszamy 25 maja o 19:00 na otwarcie nowej wystawy

Otwarcie wystawy: 25.05, 19:00 Wystawa czynna do: 10.06.2012
Prace Marcina Zarzeki to minimalistyczne w formie obiekty, zwykle stworzone do wieszania na ścianę. Do ich powstania artysta używa taśmy dwustronnej, pianki do budowy modeli architektonicznych i szkła. Trudno określić ich medium, zwłaszcza, że w najnowszych pracach Zarzeka wykorzystuje również akwarele, a relacja między malarstwem, ramą czy konstrukcją tracą na ostrości i wzbudzają nieznośny dysonans poznawczy. Najnowsze prace zawierają w sobie silny pierwiastek narracyjny. Minimalistyczne, na pozór abstrakcyjne obiekty, zawsze nawiązuja do realnych przedmiotów. Umieszczone pomiędzy wywodzącym się z minimalizmu malarstwem (Frank Stella, Henning Bohl), tradycją mail artu, przedwojennego modernizmu czy secesji. Te różnorodne referencje artysta poddaje własnej redakcji, łączy je w swobodny i bezpretensjonalny sposób. 

Wystawa w aluzyjny sposób odnosi się do różnych form kolekcjonowania, nie tylko sztuki, przede wszystkim filatelistyki. Wszystkie wzory wykorzystane na wystawie zaczerpnięte zostały z oryginalnych kopert. Wpisana jest w to melancholia i sentyment za zanikającą już tradycyjną formą pisania listów. Tytuł wystawy zaczęrpnięty jest z filmu Érica Rohmera opowiadającego o dziewczynie, która podczas letnich wakacji w St. Tropez zajmuje się "kolekcjonowaniem" chłopaków. Wydaje się, że to dobre miejsce, z którego można wysłać wakacyjny list.

Marcin Zarzeka (ur. 1985) studiował na Wydziale Grafiki ASP we Wrocławiu (2004-2007) oraz w Akademie der bildenden Künste w Wiedniu (od 2007 roku). Współpracuje z Galerią Pies z Poznania.

Wystawy indywidualne:
White Russian, Galeria Pies, Poznań, 2011
Boats In The Sky, Ve.sch, Wiedeń, 2011
Drawings, Panipanama, Lipsk, 2009

Wystawy zbiorowe:
Menu, Galeria Pies, Poznań, 2012
Tarnów. 1000 lat nowoczesności, BWA Tarnów, 2011
Die Fotografie in Refernz, curated by Martin Vesely, Fotohof, Salzburg, Austria, 2011
Subtropics, live performance with The Complainer, Festival of Experimental Music and Sound Art, Miami Beach, 2010. Live performance with The Complainer, Centro Cultural de Espana, Mexico City, 2010
Fuzzy sets, After The Butcher, kurator: Amelie von Wulffen, Berlin, 2010
Yes/ No - a subjective definition of synergy, Kastrupgaardsamlingen Museum, Kopenhaga, 2010
Future perfect, Żak Branicka, Berlin, 2010
Something must break, Mysłowice, 2010

Laureat nagrody First Prize on Contemporary Art Award, Belvedere, Augarten Contemporary, Vienna, Austria, 2008

Artyści: Małgorzata Dawidek Gryglicka, Jacek Jagielski, Przemysław Jasielski, Ewa Kulesza, Dominik Lejman, Hanna Łuczak, Andrzej Pepłoński, Paweł Polus 
Kurator: Tomasz Wilmański

Otwarcie wystawy: piątek 18.05, godzina 19:00
Wystawa czynna do: 10.06.2012

Tytuł wystawy ”Delikatność” odnosi się pośrednio do idei sztuki. Zawiera się w nim pewna postawa życiowa i artystyczna. Jest w dużej mierze zaprzeczeniem i odejściem od obecnie ogólnie panującej tendencji w sztuce aby epatować np. brutalnością, „szokować”, czy stosować tzw. „interwencjonalność” w stosunku do polityki, religii, ekonomii etc. Odnosi się przede wszystkim do wyrażania komunikatu artystycznego będącego personalną, wyważoną wypowiedzią w uniwersalnym języku sztuki i w niej (sztuce) konstytuującej się wartości uniwersalnej ontologii. Wystawa ”Delikatność” to pokaz wybranych artystów z Poznania związanych z Galerią AT i w jakimś sensie podsumowuje/honoruje 30 lat istnienia galerii. Prezentuje prace z zakresu rzeźby, instalacji(Jagielski, Jasielki, Polus), prac rysunkowych, obiekty (Łuczak, Pepłoński, Kulesza), wideo instalacji (Lejman), czy poezji wizualnej (Gryglicka) – mediów artystycznych najczęściej pokazywanych a Galerii AT. Przypisanie artystów do powyższych kategorii sztuki jest oczywiście umowne. Na wystawie zaprezentowany będzie także film ukazujący prace wybranych artystów z zagranicy, którzy prezentowali swoją sztukę w Galerii AT. 

Wystawie towarzyszyć będzie katalog.

Galeria AT powstała w 1982 roku na terenie uczelni plastycznej (PWSSP, obecnie UAP) w Poznaniu. Należy obecnie do najstarszych galerii tego typu (autorskich) istniejących w Polsce, które konsekwentnie prezentują sztukę współczesną. Została założona przez artystę plastyka Tomasza Wilmańskiego i do dzisiaj jest przez niego prowadzona. Galeria AT zaprezentowała do dotychczas ponad 220 wystaw indywidualnych artystów z Polski, Niemiec, Holandii, USA, Anglii, Austrii, Białorusi, Estonii, Belgii, Izraela, Norwegii, Danii, Francji, oraz zorganizowała kilka pokazów zbiorowych m.in. w Galerii BWA, Lublin, w Galerii BWA w Szczecinie, Galeria Awangarda BWA we Wrocławiu, Bunkier Sztuki w Krakowie, CSW Zamek Ujazdowski, w Warszawie, w MCSW Elektrownia, w Radomiu.

Małgorzata Dawidek Gryglicka – ur. 1976 r. w Parczewie; 1996-2001 studia w ASP w Poznaniu
Jacek Jagielski – ur. 1956 r. w Wyrzysku; 1979-1984 studia w PWSSP w Poznaniu
Przemysław Jasielski – ur. 1970 r. w Poznaniu; 1989-1994 studia w ASP w Poznaniu
Ewa Kulesza – ur. 1977 r. w Poznaniu; 1997-2003 studia w ASP w Poznaniu
Dominik Lejman – ur. 1969 w Gdańsku; 1989-1993 studia w PWSSP w Gdańsku 
Hanna Łuczak - ur. 1959 w Gnieźnie. 1980-84 studia w PWSSP w Poznaniu
Andrzej Pepłoński - ur. 1954 w Bydgoszczy. 1974-79 studia w PWSSP w Poznaniu
Paweł Polus - ur. 1979 w Wągrowcu. 1999-2004 studia w ASP w Poznaniu
Tomasz Wilmański - ur. 1956 r. w Szczecinie, w latach 1977-1982 studiował rzeźbę w PWSSP w Poznaniu. W 1982 roku założył i do dzisiaj prowadzi Galerię AT w Poznaniu.

Poniedziałek 14.05, godzina 18:00

Premierowe imprezy tegorocznej, 20 edycji Euroshorts - festiwalu krótkich filmów i twórczej reklamy, odbyły się w Gdańsku, w dniach 21-27 listopada 2011. W programie jak zwykle: międzynarodowy konkurs krótkich filmów, reklamy znanych twórców, goście z zagranicy i imprezy muzyczne. Przenosząc imprezę do Gdańska chcieliśmy w specjalny sposób uczcić jubileusz festiwalu.

Festiwal Euroshorts ma charakter objazdowy, w okresie 20 lat swego istnienia dotarł z krótkimi filmami do ponad 50 polskich miast, zgromadził w salach kinowych prawie pół miliona widzów. Na festiwalu prezentowane były filmy młodych filmowców z niemal wszystkich krajów świata, a także retrospekcje mistrzów, między innymi Petera Greenawaya, Romana Polańskiego czy Andrzeja Kondratiuka. Laureatami nagród Euroshorts byli: Magdalena Piekorz, Doug Conant, Michał Marczak, Lucina Gil, Olivier Klein, Filip Marczewski, Mike Vass, Marcos Buccini i inni twórcy. Wielu z nich wspomina Euroshorts jako ważny etap w swojej karierze.

Czwartek 10 maja, godzina 19:00

Wykład skoncentruje się wokół zagadnienia skandalu w sztuce. Prześledzimy zmiany jego rozumienia, możliwe jego definicje, a także przykłady najgłośniejszych, ale i nieoczywistych skandali z historii sztuki, a także sztuki najnowszej. Zastanowimy się także czemu skandale mogą służyć. Pretekstem do wykładu stało się wydanie książki poświęconej problematyce skandali w sztukach wizualnych (2011).

Książka „Sztuki wizualne. Sztuka i skandal” (2011) jest rodzajem wprowadzenia w historię sztuki i sztukę najnowszą. Traktując skandal i skandaliczność jako rodzaj pretekstu, omawia wiele dzieł z różnych epok i obszarów geograficznych. Dzięki niej można wejść w gąszcz wiedzy o sztuce, jej twórcach i jej dziełach. Skandale są tutaj rozumiane przede wszystkim jako przełomy w sztuce, wprowadzanie do niej nowości. Jak pisze wydawca: Książka omawia zagadnienia, które często bywają tematem anegdot dykteryjek, żyją osobnym życiem, niejako obok samych dzieł, które jednak pozwalają lepiej zrozumieć mechanizmy rządzące światem kultury i sztuki. Przedstawia wydarzenia artystyczne, które przez ludzi współczesnych artystom zostały uznane za skandal, a które miały znaczenie rewolucyjne i przyczyniły się do zmiany sposobu myślenia i przedstawiania pewnych tematów, koncepcji. Dzięki tej książce czytelnik będzie mógł inaczej spojrzeć inaczej na znane dzieła, inscenizacje teatralne, dzieła filmowe czy muzyczne i zrozumieć dlaczego to co dziś wydaje się „normalne” kiedyś budziło zgorszenie czy kontrowersje. 
www.park.pl

Magdalena Ujma (ur. 1967) - historyczka i krytyczka sztuki, kuratorka wystaw. Była związana z Muzeum Sztuki w Łodzi, kuratorka Bunkra Sztuki w Krakowie. Jest autorką esejów publikowanych m.in. w tomie Nowe zjawiska w sztuce polskiej po 2000 roku (CSW Zamek Ujazdowski Warszawa 2007) oraz Artystki polskie (WSPWN, 2010). Była m.in. współkuratorką wystaw o obrazie katastrof w sztuce współczesnej "Bad News" i "Last News" (odpowiednio Kronika, Bytom 2006 i Łaźnia, Gdańsk 2007, razem z Joanną Zielińską), cyklu poświęconego zagadnieniom mieszania się kultur i obcości we współczesnym świecie "Transkultura" (Bunkier Sztuki, Kraków 2006-2008, razem z Anną Smolak), kuratorką wystaw "Dziennik Polki" (Uppsala Konsert & Kongress i Instytut Polski, Berlin 2008), a także wystawy "Przekleństwa wyobraźni" (Bunkier Sztuki, Kraków 2010, razem z Karoliną Bujnowicz). Ostatnie wystawy, których była kuratorką, to: Elżbieta Jabłońska, "Nadzwyczaj(nie)udane dzieło" (BWA Olsztyn, Bunkier Sztuki, Kraków, 2011), Elżbieta Jablońska i He Chengyao "Próba rozmowy" (Labirynt, Lublin, 2011), a także Angelika Markul i Nicolas Delprat "W środku nocy" (Labirynt, Lublin, 2012). Prowadzi cykle warsztatów z krytyki artystycznej oraz własnego bloga "Krytyk sztuki na skraju załamania nerwowego" (www.magdalena-ujma.blogspot.com). Opublikowała książkę "Sztuki wizualne. Seria Sztuka i skandal" (WSPWN, 2011). Mieszka w Krakowie.

BWA Zielona Góra i Fundacja Ad Arte zapraszają na
Festiwal Polskich Filmów Krótkometrażowych SHORT WAVES

Pokaz filmów w środę 18.04 o godzinie 19:00

Już po raz czwarty fale polskiego krótkiego metrażu zaszumią w głowach polskich i zagranicznych krótko-widzów. Między 12 a 28 kwietnia obdarzony darem multilokacji Festiwal Polskich Filmów Krótkometrażowych SHORT WAVES odwiedzi ponad 30 polskich i kilkanaście zagranicznych miast (m.in. Berlin, Dublin, Helsinki, Londyn, Porto, Praga) zatrzyma się też na dłużej w Poznaniu.

Organizator imprezy - Fundacja Ad Arte - od lat monitoruje wody krótkiego kina, selekcja w 2012 roku przyniosła 212 zgłoszeń! Po burzliwych dyskusjach powstał konkursowy program, w którym znalazło się 10 produkcji: fabuły, animacje, dokumenty, teledyski i eksperymenty.

Wypływamy! Na początek wraz z pewnym neurotycznym chłopakiem upewnimy się, że „Wszystko w porządku" (reż. Filip Lisowski), później zobaczymy dosłowne dzielenie włosa na czworo w modowym „Telogenie" (reż. Alan Kępski), zanurzymy się w świecie snu połączeni z nim „Snepowiną" (reż. Marta Pajek), zobaczymy poruszającą „Rozmowę" (reż. Piotr Sułkowski), pójdziemy na spacer ze staruszkami i „Zwierzęciem bez nogi" (reż. Jakub Drobczyński, Tymon Tykwiński), spróbujemy swoich sił z „Siłaczką" (reż. Aleksander Pawluczuk), zastygniemy na moment z górskim krajobrazem „Isli" (reż. Małgorzata Grygierczyk), pooglądamy hałasujące dźwięki w „Noise" (reż. Przemysław Adamski, Katarzyna Kijek), pojedziemy z trzema siostrami na „Naukę jazdy" (reż. Emi Mazurkiewicz), a na koniec zanurzymy się w ferii barw i rozwiążemy „Krzyżówkę dnia" (reż. Krzysztof Skonieczny).

Widzowie w każdym z festiwalowych miast będą mieli szansę wziąć udział w głosowaniu, w wyniku którego wyłoniony zostanie zwycięzca. Główna Nagroda Festiwalu to 10 000 PLN. Ponadto Profesjonalne Jury złożone ze specjalistów w dziedzinie kultury audiowizualnej przyzna specjalną nagrodę Short Waves PRO w wysokości 5 000 PLN. Poznańska część Festiwalu wzbogacona będzie o szereg wydarzeń towarzyszących, przybliżających publiczności różne oblicza krótkiego metrażu.

Zapraszamy 13. kwietnia o godz. 19:00 na otwarcie  wystawy Łukasza Gorczycy i Michała Kaczyńskiego

Raster
Wiek Szkolny

Kuratorki: Marta Czyż i Julia Wielgus

Wernisażowi towarzyszyć będzie koncert Marcina Maseckiego.

Wystawę oglądać będzie można do 13. maja 2012.

Punktem wyjścia wystawy są prace z lat '90 podzielone wedle tematów charakterystycznych dla wczesnej twórczości Gorczycy i Kaczyńskiego. Centralny blok tematyczny wystawy stanowić będzie D.O.M. POLSKI, w ramach którego pokazane zostaną prace historyczne i stworzone specjalnie na wystawę w BWA ZG. Do projektu D.O.M. POLSKI odnosić się będzie także przygotowywana przez Gorczycę i Kaczyńskiego publikacja. Wystawę uzupełniają materiały archiwalne sprzed założenia galerii Raster – tomiki poezji, dokumentacja wystaw oraz numery pism Raster czy Dziewczyny.

Łukasz Gorczyca i Michał Kaczyński w latach '90 zaistnieli w środowisku artystycznym dzięki licznym tekstom krytycznym oraz pismu Raster, które wydawali od 1995 roku. W tym samym czasie założyciele galerii Raster prowadzili też własna praktykę artystyczną, co było kluczowe dla krystalizowania się wizji ich przyszłej galerii. W 2000 roku odbyła się w BWA Zielona Góra wystawa artystów Grupy Ładnie: Rafała Bujnowskiego, Marcina Maciejowskiego oraz Wilhelma Sasnala, której kuratorami byli Gorczyca i Kaczyński. Wystawa okazała się symbolicznym zakończeniem twórczości artystycznej dla jej dwóch kuratorów. Kolejnym etapem ich działalności stała się galeria Raster.

Zapraszamy w piątek 23 marca o 19:00 na otwarcie wystawy Jana Szewczyka "Głowa w akwarium".
Wystawa będzie czynna do 15.04.2012.

Głowa w akwarium Jana Szewczyka zdecydowanie nie jest rozrywką dla odbiorcy inercyjnego, przygotowanego na podstawianie tacy. Na pierwszy rzut oka trudno bowiem odkryć, co jest tematem wystawy. Autor łączy tu wiele, pozornie niepowiązanych ze sobą wątków, notatek w formie zdjęć, krótkich zapisów wideo i drobnych obiektów; wspinaczka, góry, pamiątkowe fotografie, nastoletnia fascynacja płcią przeciwną. Punktem spajającym je wszystkie jest osoba samego artysty, i to właśnie osoba jest tu powodem całego zamieszania.

W neutralną przestrzeń Biura Wystaw Artystycznych wbudowana zostanie przestrzeń osobista, ale bez jej głównego bohatera. Doświadczanie jego braku, podkreślone przez ślady po obecności autora, a także (i może to wymaga szczególnej uwagi) wizerunki Jana, w postaci zdjęć autorstwa jego przyjaciół, na których został oznaczony.

Zatem osoba, w sensie podmiot, w ściśle filozoficznym znaczeniu. Ktoś, kto powstaje na styku pierwotnego jestestwa, wyobrażeń jednostki z jednej strony a zewnętrznego świata, w którym staje się podmiotem - z drugiej. Wystawa jest ostatecznym rozrachunkiem pomiędzy wyobrażeniami na swój temat a wyobrażeniami, które rzuca na podmiot otoczenie. Konstytuowanie siebie, jako podmiotu, jest prawdopodobnie pierwszym krokiem w dorosłość a jednocześnie ostateczną decyzją o zerwaniu z nastoletniością i jej romantycznym repertuarem. To czas pogodzenia się z pękaniem tytułowego akwarium.

Anna Miczko

Galeria BWA w Zielonej Górze zaprasza 16.03.2012 o 19.00 na otwarcie wystawy Wojciecha Bąkowskiego "Przechowywanie wyjaśnień"

Wystawa czynna do 8.04.2012

Wojciech Bąkowski (ur. 1979) jest jednym z najciekawszych i najbardziej rozpoznawalnych artystów swojego pokolenia. Ukończył ASP w

Poznaniu w 2005 roku. Autor filmów animowanych i wideo, obiektów i instalacji audio, audioperformance, słuchowisk radiowych, muzyk, poeta. Lider grup muzycznych KOT, NIWEA i Czykita. Od maja 2007 wraz z Radosławem Szlagą, Tomaszem Mrozem, Konradem Smoleńskim, Piotrem Bosackim, Izą Tarasewicz i Magdaleną Starską współtworzy grupę artystyczną PENERSTWO.

Jest twórcą cyklu rysunkowego “Tu mam taką rubrykę na rysunki” w Gazecie Wyborczej.

Współpracuje z galerią Stereo.

Laureat nagrody Deutsche Bank i Zachęty Narodowej Galerii Sztuki “Spojrzenia” w 2009 roku.

Laureat nagrody “Paszport Polityki 2010″.

Kuratorem wystawy jest Michał Lasota.

Najnowszy film Wojciecha Bąkowskiego "Ćwiczenia dla prawdziwych przyjaciół" zaczyna się słowami pożegnania: "Dziękuję bardzo za uwagę i za pamięć". Zawarty w tym zdaniu czarny humor niesie posmak czegoś definitywnego, ostatecznego. Bąkowski konstruując wystawę dba nie tyle o to by widz "zrozumiał" komunikat (zresztą niejednoznaczny i poetycki), co "przeczuł", odniósł wrażenie, przestroił swoją wrażliwość.

Wystawa w BWA Zielona Góra zatytułowana "Przechowywanie wyjaśnień" składać się będzie także z kilku syntetycznych obiektów i instalacji, przywołujących drobne doświadczenia codziennego życia podniesione do rangi wydarzeń egzystencjalnych. Bąkowski radykalnie redukuje formę i treść swoich dzieł, oczyszcza język na rzecz wyrazistej struktury. Widz dostaje zatem do rozwikłania wielowątkową sytuację, którą mimo iż słów ("wyjaśnień") pada w niej niewiele, najodpowiedniej będzie z uwagą "przeczytać". Odnajdzie wówczas świat zredukowany do kości, w którym dominujące: brak, pustka, nieobecność i samotność, przerywane są raz po raz uczuciem wspólnoty i bliskości. (tekst: Michał Lasota)

Serdecznie zapraszamy w piątek 9 marca godz.19:00 na wykład Zdravki Bajović i Igora Stokfiszewskiego "Na zewnątrz i w środku - 7. Berlin Biennale".

Pośród niezliczonej ilości zdarzeń artystycznych w stolicy Niemiec, ta wystawa jest zjawiskiem szczególnym. W tym roku jej kuratorem jest Artur Żmijewski, polski artysta, który w swej działalności kładzie nacisk na sprawczą moc sztuki i jej wagę i rolę polityczną. Dlatego tematem imprezy jest rozpoznanie tkwiącego w sztuce potencjału władzy i jej powiązań z polityką. Żmijewski zaprosił do współpracy Joannę Warszę, kuratorkę wielu działań z pogranicza sztuki i rzeczywistości społecznej, która objaśnia założenia tego wydarzenia: "Całe Biennale ma wymiar performatywny.(...) Interesują nas ciekawe działania artystów, kuratorów czy polityków, które są zakorzenione w rzeczywistości, które nie są wyrazem sceptycyzmu czy krytyki, ale konkretną propozycją zmiany (...). Pracujemy z reżyserem Arpadem Schillingiem, który porzucił mieszczański sztafaż teatralny, żeby działać w reakcji na prawicowe tendencje na Węgrzech. Pracujemy z Antanasem Mockusem, dawnym merem Bogoty, który inspiracji dla twardej polityki szuka w sztuce współczesnej, z islandzką partią artystów The Best Party, która po kryzysie finansowym przejęła władzę w Reykjawiku, czy też z rosyjskim teatrem dokumentalnym Teater.Doc, który rozwija postawy demokratyczne w Rosji." Współkuratorem 7 BB jest rosyjski kolektyw Voina, znany z anarchistycznych, antyinstytucjonalnych akcji w przestrzeni publicznej. Ważnym elementem pracy nad programem jest także współpraca z "Krytyką Polityczną". W Zielonej Górze o założeniach i projektach na Biennale opowiedzą Zdravka Bajović i Igor Stokfiszewski, członkowie zespołu organizacyjnego imprezy.

Zapraszamy w czwartek 19 stycznia o godzinie 19:00 na otwarcie wystawy Maćka Duchowskiego

ON(…)OFF

Wystawa będzie czynna do 12.02.2012.

MACIEK DUCHOWSKI

Dźwięk towarzyszący tej wystawie to nocny sygnał, który słychać po zakończeniu regularnego programu w telewizji. Słuchawki dają możliwość skupienia uwagi na wybranym elemencie wystawy i odizolowania się. Każdy sam decyduje czy woli ich użyć czy też nie.

Obrazy z telewizji - fotografie wyjęte z ruchomego archiwum wydarzeń są wizualnym odbiciem świata zewnętrznego

Głównym elementem wystawy jest impresja na temat „Suszarki na Butelki” czyli ready made z 1914 roku, którą do sztuki wprowadził Marcel Duchamp. 

Zamiast zostać najwybitniejszym malarzem swoich czasów, zaproponował radykalny gest podważenia dotychczasowego statusu sztuki.   

  Od tego momentu zakres twórczości artystycznej zaczął się poszerzać a radykalne postawy kontrkulturowe zdefiniowały dadaizm, drugą awangardę    

i wszystkie ruchy krytyczne wywodzące się z rewolucji lat 60-tych. 

Duchamp jest jednym z najważniejszych symboli kultury nowoczesności. 

Dźwięk, dotyk, obraz, emocje…  - Wielozmysłowy odbiór świata to codzienność, aby się o tym upewnić, 

wystarczy wejść do centrum handlowego lub jednego z wielkich muzeów.  

Malarstwo które jest moim głównym medium, często bywało mieszczańską dekoracją lub oderwaną od rzeczywistości formalną grą. Tymczasem dobry obraz to działająca poza językowo-pojęciowymi normami energia zawarta na płaskiej powierzchni - coś co można porównać do improwizacji w jazzie, kiedy znaczenie czasu i przestrzeni ulega zakłóceniu. 

To bardzo uniwersalny a jednocześnie tajemniczy byt.

Joseph Beuys skomentował kiedyś brak zaangażowania i aktywności artystycznej Duchampa stwierdzeniem iż jego „milczenie jest przeceniane” - dla mnie jest ono wciąż ważne.

Zapraszamy w piątek 6 stycznia o godzinie 19:00 na otwarcie wystawy Pawła Śliwińskiego "Unknown Master from Kasiłan".

Wystawa będzie czynna do 29.01.2012. 

Paweł Śliwiński przyrównuje malowanie do improwizacji, wizualnej jam session. Podobnie jak ma to miejsce w wypadku muzyki, na początku wytycza określony motyw wiodący, by następnie snuć wokół niego niekończące się pasaże melodii. Śliwiński wielokrotnie zmienia rytm i tempo: domalowuje kolejne elementy, które, często przypominając organiczne kłącza, plenią się na płótnie we wszystkich kierunkach. Kiedy improwizacja jest dłuższa, motyw, od którego Śliwiński zaczyna malowanie, niemal całkowicie zanika, oddając pola feeriom barw i kształtów. Kiedy indziej „utwór” kończy się szybko, a obraz zyskuje bardziej przejrzystą strukturę. W efekcie tej metody powstają obrazy lekkie i – mimo natłoku elementów – klarowne. Przenikające się gęstwiny linii i plam budują niezwykle sugestywne malarskie konstelacje, a prace Śliwińskiego stają się werystyczne w bardzo osobliwy sposób: tu pacnięcie pędzla jest i zwykłą plamą, i określonym kształtem; zaciek jest abstrakcyjnym motywem, ale jednocześnie pulsującym życiem „organizmem”.

Taki a nie inny charakter obrazów Śliwińskiego znajduje swoje źródło w przyrodzie rodzinnych stron artysty na polsko-ukraińskim pograniczu nieopodal Chełma i Zamościa. Innym istotnym rezerwuarem inspiracji Śliwińskiego jest twórczość malarzy pamiętanych już tylko przez pracowników regionalnych BWA, w których obrazy sąsiadują z paprotkami. W skompromitowanych estetykach malarstwa materii i „gestu” artysta paradoksalnie szuka szczerych artystycznych uniesień, ale także melancholijnej atmosfery porażki, świadectwa nietrwałości artystycznych hierarchii. Czyniąc z obrazu muzyczną improwizację, Śliwiński zdejmuje z siebie ciężar spiżowej figury „malarza”, jednak ryzykuje, że granica jego malarstwa pozostanie rozmyta; że nie zaludnią go wyraziste postaci i motywy.

wybrane wystawy

indywidualne:

In Paint We Trust, Galeria Kolonie, Warszawa, 2011

Cotman 666, galeria A, Warszawa, 2009

wystawa indywidualna, Wydział Malarstwa, ASP Warszawa, 2008

zbiorowe:

Pejzaż, portret, martwa natura, Kolonie, 2011

Cześć, Galeria Stereo, Poznań, 2011

Tribute to Wróblewski, galeria Program, Warszawa; galeria Pies, Poznań, 2008

Prace z kolekcji ING, cykl wystaw w różnych miastach, 2008

Pracownia Tarasewicza w Andaluzji, galeria aTak, Warszawa, 2008

Zapraszamy w czwartek 1 grudnia o godzinie 19:00 na koncert MNSL.

MNSL - zielonogórski producent znany wcześniej jako Monosylabikk. W 2007 roku wydał album w berlińskim Kitty-Yo. Współpracuje ze stacją Dublab z Los Angeles, na której kompilacjach znalazł się dwukrotnie, zagrał na 30. edycji festwialu Transmusiales De Rennes (Francja) a w 2010 jako jedyny Polak został zaproszony na Red Bull Music Academy w Londynie. Koncertował m.in. w Londynie, Lipsku, Pradze, Warszawie u boku Squarepusher'a, Hudson Mohawke, Four Tet czy Max Tundra. Wstęp wolny!

Serdecznie zapraszamy na wystawę Przybysze i tubylcy - 20 lat Instytutu Sztuk Wizualnych UZ.

Otwarcie w piątek 18 listopada o godzinie 19:00.

Wystawa będzie czynna do 4.12.2011.

Galeria BWA w Zielonej Górze zaprasza na otwarcie wystawy Aleksandry Oli Kubiak "Dolce Vita" w dniu 4 listopada 2011 o godz. 19.00.

Będzie to pierwsza indywidualna wystawa artystki po zawieszeniu działalności Grupy Sędzia Główny.

Dolce Vita to film dokumentujący spotkanie artystki z niepełnosprawnym mężczyzną, żebrzącym na zielonogórskim deptaku. Aleksandra Ola Kubiak podjęła próbę nawiązania relacji poprzez wspólną naukę tańca, która powodowała bliskość, wysiłek, bezpośredni kontakt fizyczny. Dolce Vita to opowieść o przekraczaniu granic swojej fizyczności i emocjonalności, to efekt zderzenia z rzeczywistością Innego. Wielokrotnie podejmowane przez artystkę starania, by znaleźć wspólny język, zmotywować do podjęcia nowego wyzwania napotykają barierę wyznaczoną przez status społeczny bohatera. Ogromny wysiłek dla obu partnerów i towarzyszące poznawaniu emocje kumulują się dopiero w ostatnim wspólnym tańcu.

Wystawa zrealizowana w ramach Stypendium Artystycznego Miasta Zielona Góra.

Kuratorka: Marta Gendera
Produkcja: BWA Zielona Góra, Fundacja Salony

Zapraszamy w piątek 7 października o godzinie 18:00 na otwarcie wystawy Elżbiety Prusinowskiej "Ellementy".

Wystawa potrwa do 30.10.2011.

Ella - artystka o wyrafinowanym, dojrzałym stylu. Jej twórczość jest bardzo mocno osadzona w ulicznej tradycji - maluje litery, pisze swoje imię. Miałem szczęście natknąć się na jej malarstwo, kiedy wydawało mi się, że w dziedzinie ulicznego liternictwa widziałem już wszystko. Produkcje Elli totalnie zbiły mnie wtedy z tropu: zobaczyłem litery ukształtowane z ciał zmutowanych zwierzątek, łebków, ogonków, wyrostków, skrzydełek. Podczas, gdy rzesze graficiarzy pocą się nocą, żeby wypracować sobie rozpoznawalny styl, ona maluje fonty swobodne, niewymuszone, a przy tym totalnie z innej beczki. Jej litery są nie tylko świeże pod względem formy, są malowane z miłością, a to rzadkie. Organiczna forma, którą posługuje się Ella wydaje się płynąć z empatii wobec wszystkiego co żyje. Artystka jest jednocześnie jak najdalsza od estetyzacji, czy idealizacji swoich stworów: wręcz przeciwnie - ich ciała są niepokojąco naturalistyczne: czasem niezdrowo utuczone, kiedy indziej kalekie, pomarszczone, połamane. Niekiedy to tylko strzępki organicznej materii zawieszone między narodzinami a rozkładem. Dodajcie do tego niedbały malarski gest i kontekst pustostanowo-podmiejski, a uzyskacie intymną opowieść o blaskach i cieniach cielesności.

Twórczość Elli to nie tylko działania uliczne. Jej obrazy są bardziej zróżnicowane: czasem idzie tropem tego, co maluje na ścianach, czasem zwraca się bardziej w stronę malarskiej materii, faktur, mas koloru, składających się dopiero w organiczny miszmasz. Kiedy indziej są to po prostu przedstawienia zwierząt, roślin, przedmiotów, wśród których przechadza się postać, która może być zinfantylizowanym autoportretem - trójkątnogłowa dziewczynka zwiedzająca nie zawsze przyjazną krainę biologiczności.

Adam Jastrzębski

Zapraszamy we wtorek 13 września o godzinie 19:00  na otwarcie wystawy Grzegorza Myćki, tegorocznego stypendysty Miasta Zielona Góra.

Wystawa w ramach 13. edycji Otwartego Międzynarodowego Konkursu na Rysunek Satyryczny - Zielona Góra 2011. Temat : BIBLIOTEKA.

Pod patronatem Wojewody Lubuskiego, Marszałka Województwa Lubuskiego oraz Prezydenta Miasta Zielona Góra

Grzegorz Myćka

Urodzony w Grodzisku Wlkp. w 1989 roku. Ukończył Liceum Plastyczne w Zielonej Górze, studiował grafikę na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego (dyplom w pracowni wypukłodruku) uzyskując tytuł licencjata w 2011 roku. Od 2010 roku student Wydziału Grafiki Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Uczestnik i laureat konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych o tematyce plakatu, rysunku satyrycznego min. nagroda specjalna w Międzynarodowym Konkursie na Rysunek Satyryczny „Muzeum” w Zielonej Górze, wyróżnienie w Międzynarodowym Konkursie na Rysunek Satyryczny „Karpik 2010” w Niemodlinie, Wyróżnienie w Międzynarodowym Konkursie na Rysunek Satyryczny „Miasto Idealne” w Żyrardowie, udział w wystawie pokonkursowej Międzynarodowych Konkursów „Satyrykon”, „Big Boat of Humour”, „Roponioska”.

Brał udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych.

Zajmuje się grafiką warsztatową i projektową, rysunkiem i malarstwem.

http://grzelukmy.digart.pl 

Organizatorzy:

Lubuskie Stowarzyszenie Miłośników Działań Kulturalnych DEBIUT

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Zielonej Górze

Współorganizatorzy i fundatorzy nagród:

- Urząd Miasta Zielona Góra
- Urząd Marszałkowski w Zielonej Górze

- Muzeum Karykatury w Warszawie
- Stowarzyszenie Polskich Artystów Karykatury w Warszawie

- Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Zielonej Górze

- Regionalne Centrum Animacji Kultury

- Muzeum Ziemi Lubuskiej

- Biuro Wystaw Artystycznych w Zielonej Górze
- Elektrociepłownia „Zielona Góra" SA

- Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo Odział w Zielonej Górze

- Poszukiwania Naftowe Diament Sp. z o.o.

- Zielonogórski Ośrodek Kultury

- Zespół Szkół Plastycznych w Zielonej Górze

Zapraszamy w piątek 15 lipca o 19:00 na otwarcie wystawy Kamili Mankus "Feeling good".
Wystawa będzie czynna do 31.07.2011.
 

Kamila Mankus - ur. 1982r., absolwentka Państwowego Liceum Plastycznego w Cieplicach, w roku 2011 ukończyła studia magisterskie na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego na kierunku malarstwo w pracowni Leszka Knaflewskiego, obecnie pracuje i mieszka w Zielonej Górze.

Wystawy

2010-Wystawa zbiorowa „Laska" w galerii Sandra w Poznaniu.

2010-Wystawa zbiorowa „Zielona z Jelenią, mylą mi się" w BWA w Jeleniej Górze.

2009-Udział w II Festiwalu Sztuki Młodych „Przeciąg" w Szczecinie.

2009-Wystawa zbiorowa „zielonaGRAFIKA" w Zielonej Górze.

2008-Wystawa zbiorowa „ Partycypacje" w Poznaniu.

2008- Wystawa zbiorowa „Czaszka" w galerii Fermentownia w Zielonej Górze.

2007- Udział w wystawie zbiorowej w ramach 5 Biennale Grafiki Studenckiej w Poznaniu.


Moje prace są wynikiem pewnej obserwacji rzeczywistości, świata konsumpcji, pewnej choroby wynikającej z kompleksów skrzętnie zasilanych każdego sezonu, dla potrzeb ciągle napędzanej machiny zysku. Mówią o deformacji psychofizycznej, o procesie, który zachodzi u wielu z nas, wobec którego pozostajemy bardzo bierni, o braku własnej tożsamości. Również materiały, z których powstają prace, np. kolorowe pończochy, rajstopy, pozwalają mi wejść do świata kobiecości, form cielesnych, często z pewną dozą erotyzmu, jest to swego rodzaju doświadczenie własnej cielesności, kobiecości.

Kamila Mankus

Od wielu lat galeria BWA w Zielonej Górze prowadzi warsztaty twórcze dla dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych. Zajęcia te odbywają się głównie w trakcie wakacji i ferii zimowych. Proponujemy uczestnikom formę aktywnego i kreatywnego spędzenia wolnego czasu, przybliżając im jednocześnie różnorodne dyscypliny, techniki i media artystyczne. Prowadzącymi warsztaty są pracownicy, studenci i absolwenci Uniwersytetu Zielonogórskiego, którzy wraz z uczestnikami wyruszają w wielką podróż ze sztuką.

27.06 - 01.07
Warsztaty fotograficzne   dla młodzieży ---> w godzinach 10:00 - 14:00
poprowadzi Maciej Stępiński (brak wolnych miejsc)

4.07 - 22.07

Warsztaty plastyczne dla dzieci (od lat 6) i młodzieży ---> w godzinach 10:00 - 13:00

poprowadzą Agnieszka Graczew-Czarkowska i Bernarda Gołąb 

(wolne terminy: 11-15.07 i 18-22.07)

25.07 - 29.07
Warsztaty plastyczne dla niewidomych  ---> w godzinach 10:00 - 13:00
poprowadzą Patrycja Wilczek-Sterna, Karolina Spiak i studenci edukacji artystycznej Instytutu Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego 

01.08 - 05.08
Warsztaty ceramiczne dla dzieci i młodzieży ---> w godzinach 10:00 - 12:00
poprowadzi Julita Kłosińska

zapraszamy!!!

                                                                                       
Prosimy o wcześniejsze zapisy:                                              
-osobiste, w biurze galerii BWA (I piętro)                                
-mailowe, bwa@bwazg.pl (w temacie: zgłoszenie na warsztaty) 
-telefoniczne, 68 325 37 26                                                 
                                                                                       

formularze zgłoszeniowe dostępne na www.bwazg.pl

Wystawa będzie czynna do 17.07.2011.

więcej informacji tutaj

Zapraszamy w poniedziałek 30 maja o godzinie 19:00 na czytanie dramatu Pawła Demirskiego „Opera gospodarcza dla ładnych pań i zamożnych panów".

Czytanie dramatu Pawła Demirskiego

„Opera gospodarcza dla ładnych pań i zamożnych panów”

produkcja i reżyseria: Hanna Klepacka

muzyka: Jan Suświłło

Przygotowanie wokalne: Jolanta Sipowicz

Udział biorą:

Aktorzy: Marta Frąckowiak, Hanna Klepacka, Anna Przybyła, 

Piotr Lizak, Ryszard Lubieniecki, Ernest Nita, Dawid Rafalski, Marcin Wiśniewski

Śpiewacy: Jolanta Sipowicz, Monika Czarnecka, Krzysztof Gostkowski

Muzycy: Kamila Susłowicz, Katarzyna Jaworska, Oskar Zębik, Bartłomiej Sowa

Światła: Bartłomiej Sowa, Obsługa techniczna: Michał Markiewicz

"Opera gospodarcza dla ładnych pań i zamożnych panów" to przedstawienie z dwunastoma ariami operowymi. Pierwowzorem literackim tej sztuk jest „Opera za trzy grosze” B. Brechta  ale odniesienie to jest pozorne i czysto umowne. 

„...Demirski poza teatrem i poza tekstem ustanawia układy odniesienia dla swoich bohaterów, sytuacji dramatycznych, dialogów i monologów - ubiera je w konteksty, które układają się w coś na kształt autorskiego almanachu wiedzy o Polsce i świecie współczesnym.

Wnosi do teatru społeczną krytykę, ferment światopoglądowy, prowokację i profanację, nie aspirując przy tym do roli pozytywnych poradników. Patos i powaga łączy się z błazeństwem i trywialnością a postaci są śmieszne i tragiczne jednocześnie...”

(Joanna Krakowska)

Zapraszamy w piątek 29 kwietnia o godzinie 19:00 na otwarcie wystawy Magdaleny Łazar-Massier "Maxiqueen".
Wystawa będzie czynna do 22.05.2011.

Oswajam moją kurę - maxiqueen.

Ślepą siłę, energię, determinację, odwagę, uniesienie, wiarę, które każą iść w równym rzędzie, w uniformie, czy na wysokich szpilkach, wić się, paść i powstawać, sprzedawać siebie, dziobać, gryźć, pięknie wyglądać, kusić, grać, oddać się, mimo wszystko poświęcić siebie w imię ..............................* 

bo....własne życie nie urosło, nie zdążyło zakwitnąć, rozwinąć się... 

bo... skrzydła za ciężkie, niekształtne, nie takie jak trzeba, wystają, przeszkadzają, nie pasują, psują wszystko...

bo... własne myśli, uczucia i pragnienia były nieistotne...

bo... nie było własnych myśli... tylko te z telewizora i google...

  Kupiłam kurę. Na początku musiałam pokazać jej jak i gdzie może dziobać ziarno. Parę dni, kilka razy dziennie pukałam palcem w pszenicę. Kura potrzebuje pozwolenia by zjeść, by się napić. Z pragnienia bycia w stadzie - za przyjaciół, czy rodzinę, tzw. swoich, uznała moje koty i mnie... (!?) mięsożerców...

 

*wpisz wszystko w imię czego można się poświęcić np.

Bóg, prawo, Kadafi, Mao, Hitler, socjalizm, naród, wyższe cele, miłość, święty spokój, bo tak trzeba, bo to dobrze wygląda, by dobrze wyglądać, rodzina, ojczyzna, a co inni by powiedzieli?, pamięć o zmarłych albo o ofiarach wojny, przyjaźń, honor, wiara, bo każą, bo ukarzą, bo nie można inaczej ...

Zapraszamy w sobotę 9 kwietnia o godzinie 19:00 na koncert Trio D'anches Reed Connection.

Koncert kameralny Reed Connection trio
obój - Michał Mogiła
klarnet - Jarosław Podsiadlik
fagot - Rafał Dołęga

Trio d'anches REED CONNECTION to wspólna inicjatywa solistów Filharmonii Zielonogorskiej im. Tadeusza Bairda. Główną ideą powstania zespołu jest chęć wspólnego muzykowania oraz promocja muzyki polskiej i światowej. Jako muzycy grający w orkiestrach oraz biorący udział w innych projektach kameralnych posiadają różnorodne doświadcznia artystyczne. Prezentują muzykę różnych stylów i epok. Trio na obój, klarnet i fagot to jednak nie tylko muzyka w klasycznym repertuarze trio d'anches ale również kompozycje współczesne, które są dla nich największym wyzwaniem i artystycznym celem istnienia ensamble. 

Michał Mogiła - Absolwent Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie oboju prof.Tomasza Miczki oraz Hochschule fur Kunste Bremen (prof.Christian Hommel). Uczestnik międzynarodowego kursu mistrzowskiego w Markneukirchen (prof. Ingo Goritzki), kursów kameralnych Deutsche Kammerphilharmonie Bremen oraz warsztatów operowych Junge Oper Schloss Weikersheim odbywających się pod patronatem JEUNESSES MUSICALES Deutschland. Pierwszy oboista European Ensamble For Contemporary Music Bonn oraz Junges Klangforum Mitte Europa Berlin. Współpraca z Helios Kammerorchester Hannover, RIAS Jugendorchester Berlin, Pan-European Philharmonia, Klasissche Philharmonie Nord West oraz Polską Filharmonią Kameralną Sopot. Jeden z twórców orkiestry kamerlanej Sinfonietta Hevelius Bremen, z którą wielokrotnie występował jako solista. Brał udział w wielu ważnych festwalach muzycznych: Warszawska Jesień, Milano Musica, Sommer in Lesmona, Groningen Music Festival, International Festival of the Aegean. Koncertował w wielu krajach: Niemcy, Holandia, Czechy, Słowacja, Francja, Włochy, Dania, Szwajcaria, Grecja. Dyrektor artystyczny International Oboe Masterclasses in Zielona Gora. Od 2008 oboista solista Filharmonii Zielonogórskiej im. Tadeusza Bairda.

Jarosław Podsiadlik - Urodzony w Częstochowie gdzie zadebiutował jako solista z orkiestrą Filharmonii Częstochowskiej. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie klarnetu prof. Mieczysława Stachury (dyplom z wyróżnieniem) oraz Konserwatorium Muzycznego w Wiedniu (prof. Roger Salander). Doktorant i wykładowca w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Laureat wielu konkursów muzycznych w m.in.: Olsztynie, Włoszakowicach, Piotrkowie Trybunalskim, Jaworze, Wrocławiu, Pörtschach (Austria). Występował na licznych festiwalach muzycznych m.in. w Sankt Petersburgu, „Clarimania” we Wrocławiu, „Gwiazdy Promują” w Jeleniej Górze, Świdnickim Festiwalu Gitarowym, Festiwalu Muzyki Amerykańskiej we Wrocławiu oraz Idyllwild Arts Festival w Los Angeles, USA. Solista Orkiestry Filharmonii im. Tadeusza Bairda w Zielonej Górze, Morphing Vienna Chamber Orchestra w Wiedniu oraz Film Harmony Orchestra we Wrocławiu. 

Rafał Dołęga - Urodzony w Zielonej Górze. Absolwent Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi w klasie fagotu prof.Krzysztofa Kamińskiego. W latach 1997-2002 odbył studia podyplomowe w Hoschschule fur Musik Essen (prof. J.H.Thomsen) oraz w Hochschule fur Musik Koln (prof.M.Reina). Współpracowal z wieloma uznanymi orkiestrami polskimi i zagranicznymi takim jak: Teatr Wielki w Łodzi, Filharmonia Łódzka, Capella Cracoviensis, Filharmonia Krakowska, Bach Collegium Munchen, New Rhein Chamber Orchester Koln, Opera Haus Krefeld, Folkwang Kammerorchester Essen, Internationale Junge Orchesterakademie, Internationale Jugen-Festspieltreffens Bayreuth Rafal Dołęga jest również uczestnikiem wielu kursów mistrzowskich i kameralnych, na których miał przyjemnośc współpracować z prof.prof.: Z. Tlatlikiem, W.Osadzinem, .J.Blankiem, D. Kolbingerem, M. Spangenbergiem, M.Romhild, F.Essmanem, D.Jensenem, prof.M.Wilkie. Był stypendystą Jeunesses Musicales Deutschland. Od 1992 r. jest solistą Filharmonii Zielonogórskiej im.T.Bairda oraz współpracuje z Klassische Philharmonie Bonn. Koncertował w wielu krajach: Dania,Austria,Włochy, Francja, Hiszpania, Niemcy, Maroko, Korea Południowa. 

Program: Mozart, Beethoven, Rossini

bilety w cenie 15 zł do kupienia na abilet.pl

Zapraszamy w środę 6 kwietnia o godzinie 18:00 na otwarcie wystawy Marty Mariańskiej "Spójnia".
Wystawa będzie czynna do 24.04.2011.

Praca stworzona z premedytacją: nieczytelna, sensualna, nieoczywista. Paradokument. Obrzęd. Manipulacja. Surowość. Rejestracja.

Wideo jest nieme. O czym opowiada postać dotykającej włosy dziewczyny- możemy się tylko domyślać. Sieć domysłów, potęga intuicji; labirynt opcji odczytania.

"Mariańska jest autorką minimalistycznych, surowych wideo, w których wplata wątki osobiste. Częstokroć artystka osadza swoje prace pośród przyrody. Jednak sielankowy obraz natury łamie drobnym gestem wprowadzającym napięcie. Dla autorki "Poganki" obrazowanie jest formą zakrywania czegoś innego." - tekst Izy Tarasewicz.
Więcej

___________________________________________________________________________

Galeria BWA serdecznie zaprasza w środę 6 kwietnia o 19:00 na pokazy filmów krótkometrażowych Short Waves.

3. Festiwal Polskich Filmów Krótkometrażowych Short Waves

Odbiór! Odbiór!

Przygotujcie się na odbiór krótkich fal polskiego kina. Już wkrótce rozpoczynamy nadawanie!

Festiwal SHORT WAVES w 2011 roku już po raz trzeci wyśle w ogólnopolski i międzynarodowy eter swój sygnał. Angielskie słowo movie najlepiej oddaje ideę Festiwalu, który jest otwarty na wszystko co mieści się w definicji ruchomego obrazu. W programie znajdą się najciekawsze polskie produkcje krótkometrażowe: fabuły, dokumenty, animacje, wideo-art, reklamy i teledyski. Selekcja odbywa się w oparciu o dwa kryteria: długość (poniżej 30 minut) i doskonałą jakość filmu.

Krótkie fale polskiego kina między 24 marca a 16 kwietnia 2011 ponownie zaleją cała Polskę, z roku na rok poszerzamy również zagraniczny zasięg Festiwalu o kolejne europejskie stolice.

Głównym celem organizowanego przez poznańską Fundację Ad Arte Festiwalu Short Waves jest prezentacja i promocja polskiego kina krótkometrażowego w kraju oraz za granicą. Festiwal daje twórcom niepowtarzalną szansę na zaistnienie w szerokiej dystrybucji - co roku nasze pokazy docierają bowiem do ponad 30 polskich miast. Gościmy również na forum międzynarodowym (m.in. w Berlinie, Dublinie i Londynie). Widownia w każdym z miast będzie mogła wziąć udział w głosowaniu, w wyniku którego wyłoniony zostanie zwycięzca. Główna Nagroda Festiwalu to 10 000 złotych, ponadto w tym roku Jury Profesjonalne Festiwalu przyzna dodatkową nagrodę: Short Waves PRO w wysokości 5 000 PLN.

Tak jak radiowe krótkie fale są odbierane w każdym punkcie na Ziemi, Festiwal Short Waves dociera do ponad 30 miast w Polsce oraz kilku zagranicznych, oferując widzom program złożony z najlepszych polskich filmów krótkometrażowych.

Więcej informacji na stronie www.shortwaves.pl